House of Cards (2013)

8.3 / 10
51 min
Drama, Politiek
Volg deze serie
Bekijk trailer
Je blokkeert onze banners :(
We merken dat onze advertenties niet worden weergeven, waarschijnlijk omdat je AdBlock, Ghostery of andere software gebruikt. Dat vinden we jammer, hiermee ontneem je MijnSerie in essentie inkomsten die we hard nodig hebben. Help ons door MijnSerie te whitelisten of neem Premium!
7.5
anonymous geeft "House of Cards - Seizoen 4" een 7.5.
Geschreven door anonymous op 13 Maart 2016.
Leuk?
5
0
Bekijk stemmen

House of Cards - Seizoen 4

Het vierde seizoen van House of Cards is niets anders dan junkfood. Na een jaar honger lijden is het heerlijk te verslinden in één weekend. Voor de selectie kijkers die niet is afgehaakt na de eerste drie seizoenen is het vierde seizoen precies wat er besteld is: bijpersonages met te veel aandacht als een veel te duur sausje, soapachtige taferelen als diepvriesvlees dat zich voordoet als vers en een omgeving van ronduit ongeloofwaardige politiek als een restaurant wat het absoluut niet is. Maar zoals met al het junkfood: hoe slecht het ook voor je is, het blijft lekker.

Claire is weg bij Frank. Het derde seizoen eindigde met een van de meest schokkende, opzet verwoestende twists die de serie tot nu toe heeft opgeleverd. De eerste paar afleveringen van het gloednieuwe seizoen laten een gebroken huwelijk zien. Claire heeft toevlucht genomen in haar ouderlijk Texas, in het landhuis van haar moeder. Door hun stroeve relatie is het echter geen warm thuiskomen. Ondertussen probeert Frank de schijn op te houden. Immers: een presidentscampagne en een scheiding gaan niet samen. Frank wil dat Claire terugkomt, ongeacht of ze nog van elkaar houden of niet, Claire wil maar één ding: zelf president worden. Zo begint het vierde seizoen van 's werelds duurste soap: met strijd der titanen.

Als een glas op een tafel wordt neergezet in House of Cards is dit het mooiste waterglas dat ooit gefilmd is, met het meest zuivere water en op een tafel zo schoon dat het kan dienen als spiegel. Oftewel: de serie is "slick as f*ck". De belangrijkste voetafdruk van David Fincher op de serie is de simpele schoonheid van de set. Zeker met onder andere Alex Graves (Game of Thrones), Jakob Verbruggen (The Fall) en Robin Wright in de regiestoelen. Het astronomische budget waar de serie voor wordt gemaakt en de bekwaamheid van de crew zal ongetwijfeld helpen. Hoe dan ook, elke deur, elke jurk en elk lokje haar is absolute schoonheid. In deze zee van luxe onderscheidt Robin Wright zich als de afbeelding van elegantie. Actrices worden te snel geobjectificeerd en hun werk gemarginaliseerd ten faveure van hun uiterlijk. Dit is een combinatie. Hoe Wright door een kamer loopt, haar wave corrigeert of simpelweg haar handen vouwt, is pure cinematografische porno. Zelfs Spacey kan niet tippen aan de secure, gecontroleerde en toch ogenschijnlijk natuurlijke wijze waarop Wright door het decor navigeert. Het is een wonder om te aanschouwen zelfs zonder dat ze een woord spreekt.

Claire is deels waarom het vierde seizoen zo goed smaakt. Het schuift Wright terecht naar voren (hoewel ze in eerdere seizoenen nooit echt achter stond) en haalt conflict uit de rijke, complexe en eindeloos fascinerende relatie met Spacey's Frank. De weinige momenten dat de president de vierde muur doorbreekt, zijn bijna niet nodig meer. Het echte spektakel is als deze twee grootheden lijn recht tegenover elkaar staan. Om dit huwelijk heen gebeurt er een hoop. Er wordt een reeks aan nep-politieke conflicten behandeld van het niet zo subtiele Islamitisch Kalifaat Organisatie, tot hernieuwde spanning met Rusland. In tegenstelling tot Homeland, waar er nog een algehele consistentie is tussen verhaallijnen die politieke conflicten nabootsen, komt dit seizoen in plot nooit samen. Sterker nog, het lijkt één grote opzet te zijn voor seizoen vijf, zonder de garantie van afbetaling. In plaats daarvan bieden de afleveringen ieder een terugblik op oude bekenden. Zonder iets te verraden: soms is dat interessant en soms is het gewoon exploitatie. In ieder geval is het veelal lucht.

Het belangrijkste wat het vierde seizoen van House of Cards doet, is onthullen wat voor een farce het is. Zoals fastfood ketens ooit begonnen met ingrediënten en calorieën aangeven. Inderdaad, elke aflevering eindigt niet zo zeer met een cliffhanger als met een onbevredigende scène die smaakt naar meer. De Netflix speellijst blijft maar doorgaan dus minderen is geen optie. Ondertussen is het plot zo luchtig als een menu zonder voedingswaarde. Maar omdat alles er zo smakelijk uit ziet en het ook niets anders pretendeert, is het moeilijk om af te slaan. Na complete consumptie is er geen verzadigd gevoel, maar doet dat er echt toe? Uiteindelijk was het toch weer lekker.
Volg House of Cards (2013)
Vorige aflevering
Chapter 73
Chapter 73
06x08
Leuk?
5
0
Bekijk stemmen

Reacties (2)

avatar_Dore
15 maa 2016 17:00 -
Ik ben het totaal niet eens met je recensie. Seizoen 4 haalt het niveau van de eerste 2 seizoenen en veel openstaande verhaallijnen uit de eerdere seizoenen worden netjes afgerond. Er wordt door alle acteurs goed tot zeer goed geacteerd. En de laatste scene is echt fenomenaal. Voor mij een dikke 9,5 dit seizoen!
Reageer
avatar_elstupid
17 maa 2016 07:47 -
Het is één manier om ernaar te kijken. Verder ben ik het met Dore eens. Seizoen 4 trekt het vorige matige seizoen weer ver naar boven en het acteerwerk is superstrak!
Reageer
House of Cards (2013)