The Queen's Gambit is een Amerikaanse miniserie te zien bij Netflix. De serie ging in première op 23 oktober 2020.
De jonge Beth Harmon (Anya Taylor-Joy) wordt eind jaren vijftig verlaten en toevertrouwd aan een weeshuis in Kentucky. Daar ontdekt ze een verbazingwekkend talent voor schaken terwijl ze verslaafd raakt aan kalmerende middelen die door de staat worden verstrekt om kinderen in toom te houden. Achtervolgd door haar persoonlijke demonen en aangewakkerd door een cocktail van verdovende middelen en obsessie, verandert Beth in een indrukwekkend bekwame en glamoureuze outcast. Ze is vastbesloten om de traditionele grenzen te doorbreken, die zijn vastgesteld in de door mannen gedomineerde wereld van competitief schaken.
Al na twee afleveringen zo duidelijk als wat, een absolute topserie. Top tien van 2020, wat mij betreft. Akkoord, Netflix volgt zijn algoritme dat het al sinds Stranger Things volgt (arm sukkelig (wees)meisje krijgt de één of andere superkracht en overklast dan al de rest), maar het wérkt! Dus blijven ze het doen, gelukkig maar, want anders hadden we The Queen's Gambit nooit kunnen zien.
Men schept een sfeer die wat aan Harry Potter doet denken, of aan Warrior Nun (klinkt belachelijk, ik weet het, maar je zult het ook zien als je erop begint te letten) en het verhaal speelt zich af in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Ik vond dat eigenlijk heel goed gedaan, die tijd terug tot leven brengen. Ik geloofde het en ik was helemaal mee.
Acteurs waren overtuigend, niet al te zwart wit, want daar hou ik persoonlijk niet zo van. De wereld is grijs. Het leven is grijs. En men durft ook moeilijke onderwerpen aansnijden. Wat ik ook leuk vond, was de manier waarop er een band ontstaat tussen het hoofdpersonage en iemand anders (wat ik niet kan verklappen omdat ik niet wil spoilen) en dat zowel in de eerste als in de tweede aflevering eigenlijk...
Een serie vinden, anders is dan mainstream, blijft lastig. Dit is er gelukkig weer een.
Prachtige serie! De hoofdrol, gespeeld door Anya Taylor-Joy, wordt zeer overtuigend neergezet. Alles met grote zorg geregisseerd. Muziek uit die jaren; heerlijk. De kleding, een feest om naar te kijken. Mooie shots, belichting. Sfeer (Amerika) uit die jaren ook goed neergezet. En ook al weet je niets van schaken, je wordt er helemaal in meegezogen, elke aflevering opnieuw.
Een topper!
OMG!
Toen ik vier afleveringen had gezien, gaf ik de serie een 9. Maar nu ik hem helemaal gezien heb, heeft hij de volle 10 gekregen. Nee, het is geen actie of SciFi, maar het verhaal, de acteurs, de setting, de productie, alles hield mij aan het scherm gekluisterd. Jammer dat ik tussendoor nog moest slapen en werken, anders had ik hem achter elkaar afgekeken.
Zonder meer de beste miniserie van 2020!
Nu, bijna 5 jaar later, heb ik de serie weer gekeken. En het heeft me weer nachtrust gekocht. De 10 blijft staan. Als ik een 11 zou kunnen geven, dan zou deze serie hem krijgen.
Nog steeds zwaar onder de indruk van Anya Taylor-Joy, maar ook van Isla Johnston die de jonge Beth speelt in de eerste aflevering. Ach, eigenlijk zijn alle acteurs echt steengoed. En wat een mooi verhaal. Ook al heb je helemaal niets met schaken, zoals ik, toch wordt je er gewoon in meegezogen.
Na 5 jaar is dit nog steeds een enorme aanrader. Hij is niets van zijn kracht verloren.
Als je hem nog niet hebt gezien, hij staat volgens mij nog op Netflix. Het is een Netflix original. En op Ebay kan je een Blu-ray bestellen met alle afleveringen. Uit China, dus ik weet niet hoe officieel dat is, maar hij is goed af te spelen en eindelijk kon ik deze serie aan mijn collectie toevoegen.
Niet een actieserie met enorm veel spanning, maar juist het verhaal en vooral het acteerwerk maakt deze serie het kijken meer dan waard. Met schaken heb ik niks maar het verhaal is zo pakkend dat dit ook helemaal geen rol speelt.
Ik heb niks met schaken maar wat is deze serie goed neergezet. De actrice die Beth neerzet is briljant. De serie is sfeervol met een heerlijke nostalgische jaren 60 soundtrack
Geweldige serie! Na de eerste aflevering wist ik dat ik de rest ook meteen ging bekijken. De serie kwam ter sprake in een interview. Meteen opgezocht. Absoluut wereld klasse. Denk dat niet ik door het boek heen zou zijn gekomen, maar de serie...
Men schept een sfeer die wat aan Harry Potter doet denken, of aan Warrior Nun (klinkt belachelijk, ik weet het, maar je zult het ook zien als je erop begint te letten) en het verhaal speelt zich af in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Ik vond dat eigenlijk heel goed gedaan, die tijd terug tot leven brengen. Ik geloofde het en ik was helemaal mee.
Acteurs waren overtuigend, niet al te zwart wit, want daar hou ik persoonlijk niet zo van. De wereld is grijs. Het leven is grijs. En men durft ook moeilijke onderwerpen aansnijden. Wat ik ook leuk vond, was de manier waarop er een band ontstaat tussen het hoofdpersonage en iemand anders (wat ik niet kan verklappen omdat ik niet wil spoilen) en dat zowel in de eerste als in de tweede aflevering eigenlijk...
Me like. Me like very much.