Task is misdaaddrama waarbij drama met hoofdletters wordt gespeld. Als de naam Brad Ingelsby voorbij komt, gaan de gedachten vanzelf naar de uitstekende serie Mare of Easttown. Task is ook van zijn hand en dat is te merken. Het gaat om misdaad, maar het verhaal achter de misdaad en de mensen waar het om gaat staat veel meer centraal. Deze keer is het niet de vraag wie het gedaan heeft, want dit is vanaf het begin bekend. De grote vraag is wel waarom iemand tot deze daden in staat is. Dat de redenen niet bepaald zwart-wit zijn, wordt tijdens dit eerste seizoen duidelijk.
Het normale leven schijnt door al het drama heen
In de buitenwijken van Philadelphia werkt Robbie Prendergast, uitstekend vertolkt door Tom Pelphrey, als vuilnisman. Samen met zijn collega Cliff Broward (Raúl Castillo) overvalt hij daarnaast drugshuizen in de buurt. Het lijkt een manier om extra geld te verdienen, maar naarmate de serie vordert blijkt er meer aan de hand. Om de overvallen te plegen leunt het tweetal op een labiele derde persoon. Het kan mede daarom niet anders dat een overval fout gaat. Dit gebeurt uiteindelijk ook. Dan gaan de ontwikkelingen snel de verkeerde kant op.
FBI-agent Tom Brandis (Mark Ruffalo) wordt van zijn klus om rekruten te werven gehaald om de overvallen op drugshuizen op te lossen. Zijn geformeerde team heeft weinig ervaring met het oplossen van misdaden zoals deze. Het bij elkaar gebrachte viertal probeert er het beste van te maken. De demonen van ieder van hen komen vanzelf naar boven. Zo blijkt Tom een getroebleerd alcoholist. Uit zijn thuissituatie blijkt waarom. Ondanks die uitzonderlijke situatie weten Tom en zijn team hun uiterste best te doen om de zaak op te lossen.
Robbie blijkt een gecompliceerde thuissituatie te hebben. Zijn twee kinderen worden meer opgevoed door het nichtje dan door Robbie. Zijn werktijden en bezigheden 's avonds maken het lastig om een goede vader te zijn. Wel doet hij, wanneer hij er is, zijn uiterste best om de kinderen zo goed mogelijk op te voeden. In die zin heeft hij een goede band met zijn jonge kinderen. Zijn puberende nichtje is wat afstandelijker en heeft eerder door dat er wat mis is. Robbie heeft er alles voor over om zijn kinderen en nichtje dat te geven wat hijzelf nooit gehad heeft. Zijn onstuimige karakter brengt hem echter weleens in de problemen.
Task is minder dramatisch dan het misschien klinkt. Het normale leven schijnt door al het drama heen. Mensen worden om verschillende redenen gemotiveerd om te doen wat ze doen. Ieder mensenleven kent diepe dalen en hoge toppen. Het is vallen en weer opstaan. Dat gevoel is er ook bij Task. Hoe diep het dal ook is, meestal is er een uitkomst. Niet altijd zoals vooraf bedacht, maar dat hoort erbij.
Task is een van de betere misdaaddrama's.
Wat mooi is aan Task is dat de dader sympathie oproept. Robbie is een gedreven huisvader die zijn best doet om te overleven. Dat hij daarin een verkeerde keuze heeft gemaakt, wordt hem vergeven. Vooral omdat hij zijn keuze altijd lijkt te maken in het belang van zijn gezin. Dat zijn acties echter het tegenovergestelde bewerkstelligen lijkt eerder te komen door naïviteit. Dat is overigens iets anders dan niet slim genoeg zijn, want dat blijkt hij juist wel te zijn. Tot het einde houdt hij enige regie op wat er gebeurt. Zijn grootste probleem is eerder zijn medemenselijkheid waardoor zijn plan niet altijd loopt zoals gedacht.
De kritische noot bij dit seizoen komt door de echte reden achter de misdaden van Robbie en zijn team. Het was mooi geweest als Robbie steeds verder was afgegleden richting criminaliteit door het feit dat hij het financieel allemaal niet kon redden. Er blijkt echter een andere, meer voor de hand liggende, reden nodig te zijn om zijn daden te verantwoorden. Het levert aan de ene kant extra spanning op. Robbie wordt namelijk niet alleen gezocht door de FBI maar ook door misdadigers. Die laatsten kennen wat minder scrupules in het vinden van de waarheid. Aan de andere kant zorgt het ook voor iets teveel afleiding van het verhaal van Robbie, Tom en hun naasten. De misdadigers krijgen namelijk ook veel aandacht. Dat is logisch gezien de uitkomst van dit eerste seizoen, maar om de een of andere reden voelt het tegelijk ook als een beetje teveel van het goede.
Kortom, Task is een van de betere misdaaddrama's. Ik heb er van begin tot einde van genoten. Hoewel ik kritiek heb begrijp ik wel waarom deze keuze voor de inbreng van de misdadigers gemaakt is. Het past perfect in het verhaal en zorgt voor een emotioneel einde. Dat was anders misschien niet mogelijk geweest. Mijn tip is vooral; ga deze serie zien en beoordeel zelf. Het is absoluut de moeite waard.
Over de auteur, Ron Schoonwater
Na jaren zijn schrijftalent te hebben gebruikt voor muziekrecensies werd het tijd de overstap te maken naar het schrijven over zijn andere grote passie. Films en, de laatste jaren vooral, TV series. Hoewel het altijd leuk is om te vertellen dat je (vooral) van kwaliteit series houdt uit bijvoorbeeld Groot Brittannië en Scandinavië is hij ook fan van Amerikaanse series in de breedste zin van het woord. TV series zijn dan ook een afspiegeling van het leven. Humoristisch, spannend, serieus, verdrietig, spectaculair, dramatisch, ongelooflijk, mooi & soms slechts ter vermaak en afleiding.
