Met Patience wordt ons geduld beloond. Terwijl men in Groot Brittannië al spreekt over seizoen drie moeten wij het hier in Nederland nog doen met het eerste seizoen van Patience. Gezien de kwaliteit van dit eerste seizoen is het volkomen terecht dat er meerdere volgen.
In Groot Brittannië (b)lijkt men veel aandacht te besteden aan inclusie. Nog niet zo lang geleden mocht ik een recensie schrijven over Code of Silence. Een serie over een dove hoofdrolspeelster. Daarnaast zie je wel vaker acteurs die prima acteren maar die wel iets speciaals hebben. Kijk bijvoorbeeld naar series als The Chelsea Detective, Silent Witness en Grantchester. Wat mij betreft een prima ontwikkeling, want de wereld om ons heen is verre van perfect en vol met verschillende en uiteenlopende mensen. Bovendien hebben mensen die als 'anders' gekwalificeerd worden kwaliteiten die anderen niet hebben. Nu is Patience een remake van het Franse Astrid and Raphaëlle, maar dat mag de pret niet drukken.
In Patience is de hoofdrol weggelegd voor Patience Evans (Ella Maisy Purvis). Patience is een slimme boekenwurm die vanuit de dossiers die zij onder ogen krijgt bij de politie onverwachte verbanden ziet. Haar werk als politiearchivaris staat op de tocht omdat ze te vaak meer bezig is met het oplossen van de zaken die voor haar liggen dan dat ze dossiers archiveert. Wanneer inspecteur Bea Metcalf (Laura Fraser) haar gave leert kennen, wordt Patience gevraagd om mee te werken aan verschillende politieonderzoeken.
Hoewel Patience vooral over intermenselijke relaties gaat zijn de misdaadzaken niet helemaal naar de achtergrond verdreven.
Dit gaat met vallen en opstaan. Patience heeft namelijk een vorm van autisme. Sociaal contact kent daardoor haar eigen dimensies. Wat veel mensen normaal vinden is voor Patience anders, en andersom. Bea weet met geduld te werken aan de onderlinge relatie. Daardoor weet Patience zich langzaam maar zeker te handhaven in een wereld die niet de hare is. Dat Patience's wereld ook niet bepaald gebruikelijk is, laten de reacties van sommige politieagenten zien. Zelfs wanneer ze moeite doen om het goed te doen, gaat het niet van een leien dakje.
Patience geeft een waarheidsgetrouw beeld van hoe het voor iemand met autisme is in deze wereld.
Hoewel Patience vooral over intermenselijke relaties gaat zijn de misdaadzaken niet helemaal naar de achtergrond verdreven. De oplossing komt doorgaans via de kennis en kwaliteit van Patience. Die ene keer dat het mis lijkt te gaan, heeft dit een stevige uitwerking op Patience en haar omgeving. Gelukkig heeft ze meerdere personen om op terug te vallen. Het geeft de serie een eigen dimensie en zorgt er mede voor dat dit seizoen fris en eigenzinnig blijft.
Patience geeft een waarheidsgetrouw beeld van hoe het voor iemand met autisme is in deze wereld. Dat komt vooral omdat hoofdrolspeelster Ella Maisy Purvis daadwerkelijk autistisch is. Ze weet daarom als geen ander hoe zij deze rol moet spelen. Moet gezegd dat de onderlinge verstandhouding met Laura Fraser erg natuurlijk aanvoelt. In haar rol als Bea voelt ze meer aan dan de gemiddelde medemens. Bea heeft namelijk een zoon die zich mogelijk ook in het autistisch spectrum lijkt te bevinden.
Patience is een mooie serie. Met dank aan de locatie waarin het zich afspeelt en het mooi vertelde verhaal. Er wordt uitstekend geacteerd en het ongemak en geluk is voelbaar. Een serie die duidelijk met veel aandacht gemaakt is. Het origineel Astrid and Raphaëlle kent acht seizoenen en het derde seizoen van Patience is al aangekondigd. We kunnen ons dus gelukkig opmaken voor nog meer afleveringen van deze leuke serie.
Over de auteur, Ron Schoonwater
Na jaren zijn schrijftalent te hebben gebruikt voor muziekrecensies werd het tijd de overstap te maken naar het schrijven over zijn andere grote passie. Films en, de laatste jaren vooral, TV series. Hoewel het altijd leuk is om te vertellen dat je (vooral) van kwaliteit series houdt uit bijvoorbeeld Groot Brittannië en Scandinavië is hij ook fan van Amerikaanse series in de breedste zin van het woord. TV series zijn dan ook een afspiegeling van het leven. Humoristisch, spannend, serieus, verdrietig, spectaculair, dramatisch, ongelooflijk, mooi & soms slechts ter vermaak en afleiding.
Ik ben nog niet aan deze serie toegekomen, maar ik vind het erg goed dat er op deze manier aandacht voor autisme komt en dat het laat zien dat het niet iedereen met autisme hetzelfde is. Ik vond A Kind of Spark en Dinosaur daar ook sterke voorbeelden van.