The Death of Bunny Munro - Miniserie

Het psychologische karakter van The Death of Bunny Munro schiet jammer genoeg te ver door.

Dat is jammer, want het acteren van Matt Smith als Bunny Munro en de jonge Rafael Mathé als zijn zoon Bunny junior is van ongekend hoog niveau. Waar je Bunny steeds verder ziet wegzakken in zijn eigen wereld vol met drugs en seks probeert zijn zoon de wereld nog een beetje bij elkaar te houden. De zelfmoord van zijn moeder trekt diepe sporen. Bunny junior roept haar geest regelmatig op om advies te krijgen in een door Bunny senior gecreëerde steeds gekker wordende wereld.

Bunny Munro is een redelijk succesvolle deur aan deur verkoper. Belangrijkste reden voor de mannen in het bedrijf lijkt de toegang tot wanhopige vrouwen. De vrouwonvriendelijke Bunny heeft namelijk een seksverslaving en op deze manier kan hij relatief makkelijk scoren. Door zijn alcohol en drugsverslaving raakt hij echter steeds verder van de wereld. Zijn waanbeeld wordt vormgegeven door een als duivel geklede seriemoordenaar die hem steeds lijkt te achtervolgen. Daar waar vrouwen in het begin veel te makkelijk in zijn praatjes trappen en zelf gericht zijn op seks wordt dit naarmate het verhaal vordert (gelukkig) minder. Sterker nog, de weerstand wordt steeds groter en Bunny zakt ook wat betreft werk steeds verder weg. De weinige vrienden die hij heeft weet hij ook snel van zich te vervreemden.

Het acteren van Matt Smith als Bunny Munro en de jonge Rafael Mathé als zijn zoon Bunny junior is van ongekend hoog niveau.

De zelfmoord van zijn vrouw heeft zeker invloed op Bunny senior. Soms lijkt hij zelfs last te krijgen van schuldgevoelens. Tijdens flashbacks krijg je meer te zien over de complexe relatie tussen de twee. Bunny stapt er echter snel overheen wanneer hij de kans krijgt om drugs of seks te scoren. Eén van de dieptepunten is dat hij tijdens de begrafenis van zijn vrouw zich af moet trekken op het openbare toilet omdat hij iets teveel geobsedeerd is geraakt door een voor hem erotisch schilderij. Door af en toe verder in zijn verleden te kijken wordt een deel van zijn gedrag verklaard. Zo blijkt zijn vader ook niet het beste voorbeeld te zijn. De compensatiedrang om vooral overal het best in te zijn komt niet van een vreemde.

Als tegenwicht probeert de voor zijn leeftijd zeer slimme en empathische Bunny junior de realiteit onder ogen te zien. Voor zover hij dat kan, want zijn vader blijft lang de gedroomde vaderfiguur. Nu junior meegenomen wordt in de dagelijkse beslommeringen van zijn vader brokkelt dit beeld langzaam af. Ondanks alles blijft hij een rotsvast geloof houden in zijn vader en de dingen die hij doet. Wel merkt hij langzaam maar zeker dat het niet normaal is. De barstjes die ontstaan in het vertrouwen worden echter de kop ingedrukt door het gevoel van loyaliteit en het idee dat zijn vader ook worstelt met de zelfmoord van zijn moeder.

Over de top personages, de overdaad aan (schijnbaar) seksbeluste en wanhopige vrouwen en het vreemde einde zorgen ervoor dat de sterke kant van het verhaal ondergesneeuwd raakt.

Het door Nick Cave geschreven verhaal scoort in deze serie vooral als het gaat om de onderlinge relatie tussen vader en zoon. Mede door het uitstekende acteerwerk is de serie daardoor het kijken waard. Helaas zakt de serie langzaam maar zeker weg in haar eigen ambities. Door de psychologie, van vooral de labiele Bunny senior, als basis te houden wordt het steeds lastiger te volgen wat realiteit en wat psychologisch ongemak is. In de laatste afleveringen mondt dit uit in een lang en dromerig afscheid van Bunny. Dat ongeloofwaardige komt helaas vaker voor in deze serie. Over de top personages, de overdaad aan (schijnbaar) seksbeluste en wanhopige vrouwen en het vreemde einde zorgen ervoor dat de sterke kant van het verhaal (zoals de relatie tussen vader en zoon, de reden achter de zelfmoord van de moeder/ vrouw en de psyche van beide hoofdrolspelers) ondergesneeuwd raakt.