Interview with the Vampire is een Amerikaanse fantasyserie van de zender AMC. De serie ging in première op 2 oktober 2022.
Het epische verhaal van Louis de Pointe over liefde, bloed en de gevaren van onsterfelijkheid, verteld aan de journalist Daniel Molloy. Zich schurend aan de beperkingen van het leven als een zwarte man in het New Orleans van 1900, vindt Louis het onmogelijk om het aanbod van de rake Lestat De Lioncourt te weerstaan voor de ultieme ontsnapping: zich bij hem aansluiten als zijn vampier metgezel.
Ik begrijp de ontgoochelde reacties van Anne Rice fans, maar laat ons eerlijk zijn, een slavenhouder en plantage eigenaar is in deze gevoelige tijden misschien niet de beste keuze als hoofdpersonage.
Ik heb de boeken gelezen, sommige zelfs herlezen en ben dus een grote fan van Lestat, Louis en Armand. Echt "woke" zou ik de serie nu wel niet noemen, akkoord, men heeft de homo erotische spanning uit de boeken wel érg ver doorgetrokken (vampieren hebben - net zoals engelen - geen geslachtsorganen in de originele tekst van Rice, ze hebben gewoon nooit seks), maar eenmaal je accepteert dat de personages van Louis en Claudia van kleur zijn, vind ik het wel meevallen wat die woke betreft.
Wat mij altijd meer stoort in bijna alle huidige series, is dat de productiemaatschappijen en streaming diensten hardnekkig het roken blijven promoten. Als sigaretten niet mogen, rookt men wel wiet. Als er maar gerookt kan worden. En altijd wordt het als cool en gezellig voorgesteld. Onbegrijpelijk!
Sam Reed is fantastisch als de vampier Lestat de Lioncourt. Hier wijkt men weinig af van de Lestat uit de boekenreeks. Hij is geheimzinnig, wispelturig, brutaal en soms wreed, maar altijd fascinerend. Lestat betovert zijn publiek en ook de kijker. Wat ik ook heel goed vond, was de sfeer en de hele "feel" van de reeks; prachtige sets en requisieten, sterke special effects en een ronkende soundtrack.
Ik kijk alvast uit naar het derde seizoen, als men zal beginnen met de verfilming van boek twee. De Vampier Lestat. En vooral kijk ik uit naar de scènes uit het 18de eeuwse Frankrijk, waar Lestat als jongste zoon van de Lioncourts weinig te verwachten heeft van het leven en zich ontpopt tot een vaardige jager en "de wolvendoder" wordt genoemd...
Ik had al een voorgevoel dat het niet met mijn beleving van horror en griezel op de klassieke manier (gewoon bijten in de nek, gillend bang slachtoffer) verfilmd zou worden. En inderdaad na 35 minuten, de eerste bijt wordt een homo-erotische scene waarbij de ervaring als het spuiten van heroïne in je aderen wordt ervaren. Dus voor mij einde verhaal.
In het rijtje van het moet anders ( woke?) maakt niet uit hoe (stom en onzinnig) een score 9...