Sherlock & Daughter is een intrigerende, zij het ietwat onrealistische, herinterpretatie van een oud personage. De premisse liet het allemaal niet erg aantrekkelijk klinken: Sherlock Holmes ontmoet een jonge vrouw die beweert zijn dochter te zijn en de twee raken betrokken bij het oplossen van de misdaden van een multi-continentaal misdaadsyndicaat. Het hele vader-dochter verhaal leek me een beetje te soap-achtig, en we hebben dit soort grote misdaadsyndicaat verhalen al eerder gezien. Maar op basis van aanvankelijk positieve recensies besloot ik het een kans te geven. En gelukkig maar, ik heb me er zelfs prima mee vermaakt.
Ondanks de soap-achtige premisse, besloot ik de serie toch een kans te geven: gelukkig maar
In Sherlock & Daughter presenteert de Amerikaanse zender The CW dus een nieuwe versie van een personage dat de meesten wel zullen kennen. Sherlock wordt gespeeld door David Thewlis, die hem sterk neerzet. Zijn acteerwerk is gedurende de hele serie van hoog niveau. Zijn mogelijke dochter Amelia Rojas wordt gespeeld door Blu Hunt; duidelijk nog niet zo ervaren als acteur, maar goed op weg, en het personage is een interessante toevoeging. Sherlock heeft een nieuwe partner nodig, want zijn trouwe partner Watson is ontvoerd door een crimineel syndicaat dat bekendstaat als 'The Red Thread'. Zij maken hun aanwezigheid op een plaats delict kenbaar door, je raadt het al, een rode draad achter te laten.
Het seizoen draait vervolgens om het ontdekken van wie er deel uitmaakt van dit syndicaat en hoe Watson (en Mrs. Hudson) terug te krijgen zijn. Amelia is slim, maar moet nog leren om ook een goede detective te worden. Gedurende het seizoen groeien Sherlock en Amelia dichter naar elkaar toe, terwijl ze The Red Thread op de hielen zitten.
Met het tempo zit het wel goed in deze serie. De setting is daarnaast ook sterk. We bewegen ons in de Londense high society, wat deze serie een mooi tijdsbeeld maakt voor de late 19e eeuw. Politiek en macht zijn centrale thema's, terwijl de serie ook onderwerpen aansnijdt op het vlak van klassen- en genderverschillen. De sets lijken goed verzorgd, wat altijd helpt in dit soort historische series. Helaas gebruikt de serie ook goedkoop ogende overlay-tekst en zijn de kaarten van London ook niet altijd van even hoge kwaliteit, waardoor het geheel soms goedkoop oogt.
Het verhaal is niet al te origineel, maar wel goed uitgewerkt
Het verhaal is niet al te origineel, maar wel goed uitgewerkt. Soms is het een beetje onwaarschijnlijk (of misschien ronduit onrealistisch), maar dat is niet ongebruikelijk in het genre. Als dit soort mysterie niet jouw smaak is, zou ik deze serie overslaan, want je zult je er alleen maar aan ergeren. Gelukkig lijkt het hele dochter-gedoe niet te veel op een soap. Het helpt dat de hoofdpersonages vrij nuchter zijn.
Het einde van het seizoen sluit de meeste verhaallijnen af, maar laat wel een opening open voor een volgend seizoen. Als dat er komt, zal ik het zeker kijken.
Over de auteur, Nienke de Boode
Ooit begon ze met het kijken van NCIS, CSI en Bones, daarna is de liefde voor het kijken van series uitgegroeid tot wat het is vandaag, met tientallen series die gevolgd moeten worden. Nu kan je Nienke altijd midden in de nacht wakker maken voor een goede crime serie, maar ze is ook zeker niet de beroerste om eens wat nieuws uit te proberen. Komedie en fantasy doen het ook altijd goed bij haar. Sinds oktober 2014 schrijft ze ook voor MijnSerie om haar liefde voor series en schrijven te combineren.
Toen ik de eerste aankondiging zag was mijn interesse gewekt. Ik ben er nog niet aan toegekomen om ermee te beginnen, maar goed om te horen dat jij positief bent. Ik ben benieuwd!