La legge di Lidia Poët - Seizoen 2

Het tweede seizoen van La legge di Lidia Poët (The Law According to Lidia Poët) sprankelt minder dan het eerste seizoen.

La legge di Lidia Poët blijft een uiterst vermakelijke televisieserie. Wel is het spel van Matilda De Angelis veel minder extravert dan in het eerste seizoen. Bovendien is het verhaal minder spectaculair. Bepaalde succesvolle elementen zijn gelukkig nog wel overeind gebleven. Denk aan de relatie tussen Lidia en haar broer, waarin Lidia al haar charmes gebruikt om vooral haar zin door te drijven. Ook de complexe relatie met Jacopo blijft bestaan, al is deze relatie veel minder explosief. Niet dat er geen uitdagingen zijn in hun gevoelens voor elkaar, maar de verhaallijnen zijn minder scherp uitgewerkt. Zelfs een mannelijke rivaal met een eigen verhaal, die Lidia aan het twijfelen brengt, weet de spanning niet echt te verhogen.

Wat ook behouden blijft, is dat elke aflevering een netjes afgeronde zaak oplevert, met Lidia altijd in een centrale rol. Daarnaast is er aandacht voor haar privéleven, al is het gevecht tegen het mannenbolwerk om haar tot advocaat te benoemen helaas minder prominent aanwezig. Dit zorgt ervoor dat de serie wat verder af komt te staan van haar historische bron. Er is nog steeds een rode draad die is meegenomen uit het eerste seizoen en die Lidia’s leven in gevaar brengt. De uitkomst hiervan vond ik echter wat mager, zelfs voor een serie die vooral gericht is op plezier en vermaak.

La legge di Lidia Poët blijft hoge ogen scoren als het gaat om kostuums en de setting waarin het zich afspeelt.

La legge di Lidia Poët blijft hoge ogen scoren als het gaat om kostuums en de setting waarin het verhaal zich afspeelt. Het levert een prachtig kleurenpalet op, vol fleurige details en sfeervol vormgegeven locaties. Wel jammer dat de beelden regelmatig wazig worden gemaakt, wat naar mijn mening niet het gewenste effect oplevert. De grootste verrassing in het eerste seizoen was het extraverte spel van Matilda De Angelis, maar dit keer krijgt ze daar minder de kans voor. Toch zijn er nog genoeg momenten om van te genieten, vooral dankzij haar gezichtsexpressie en de scènes waarin ze al haar charme inzet om haar zin te krijgen. Daarnaast wordt er over het algemeen uitstekend geacteerd door de hele cast.

Helaas is het tweede seizoen net wat minder sterk dan het erg leuke eerste seizoen. Toch blijft het een prima serie om even lekker bij weg te dromen. Het samenspel, de visuele pracht en de tijdsperiode waarin het zich afspeelt, dragen daar zeker aan bij. Hoewel er dus de nodige kritiek te leveren valt op een aantal onderdelen, blijft La legge di Lidia Poët een aanrader. Zeker voor liefhebbers van kostuumdrama’s of historische krimi’s met een knipoog.