Vladimir

Al na twee afleveringen kreeg ik goeie vibes. Je moet wel verdragen dat de vierde wal wordt doorbroken, want M (Rachel Weisz) praat vanaf minuut 1 tegen ons, de kijkers. Gelukkig stoor ik me daar niet aan en het wordt ook op zo 'n manier in beeld gebracht dat het een beetje lijkt op de hardop uitgesproken gedachten van Joe in de serie You. Vladimir doet me daar wat aan denken ook, eerlijk gezegd.

De serie ademt kwaliteit, dat zag ik meteen. De sets zijn prachtig (dat huis waar M in woont, zo leuk!), de dialogen zijn scherp en diepzinnig, ook omdat twee werelden met elkaar botsen, de oude wereld van voor #MeToo en de nieuwe wereld waarin een professor wordt gecanceld omdat hij relaties heeft gehad met studenten, weliswaar tien jaar geleden, maar hun verhalen komen nu naar buiten. Die professor is de echtgenoot van M.

Terwijl haar man onder vuur ligt, begint M. zelf een erotische fantasie te koesteren over haar nieuwe collega op de universiteit Vladimir, een jonge papa die ook boeken schrijft. De dochter van M. symboliseert het Woke-gedachtegoed in het verhaal, vermoed ik. Hoe groot haar rol zal zijn is me nog niet duidelijk.

Ik heb het boek van Julia May Jonas willen lezen, maar raakte niet voorbij het warrige begin en heb het dus tweedehands doorverkocht zonder het te lezen. Achteraf had ik daar spijt van, dus ga ik de serie eens rustig bekijken en zien wat ik gemist heb.