True Detective

8.2 / 10
55 min
Anthologie
Volg deze serie
Bekijk trailer
Je blokkeert onze banners :(
We merken dat onze advertenties niet worden weergeven, waarschijnlijk omdat je AdBlock, Ghostery of andere software gebruikt. Dat vinden we jammer, hiermee ontneem je MijnSerie in essentie inkomsten die we hard nodig hebben. Help ons door MijnSerie te whitelisten of neem Premium!
9
Mandy Gelling geeft "True Detective – Seizoen 1" een 9.
Geschreven door Mandy Gelling op 11 april 2014.
Leuk?
0
0
Bekijk stemmen

True Detective – Seizoen 1

'Man is the cruelest animal'. Dit is de slagzin van True Detective, en na het zien van de acht één uur durende afleveringen denk ik dat dat nog mild is uitgedrukt. De serie lijkt zich in het begin langzaam te ontvouwen maar na een paar afleveringen ga je die ‘traagheid’ waarderen. True Detective is het verhaal over een zoektocht van zeventien jaar naar een seriemoordenaar of seriemoordenaars. Een zoektocht die twee rechercheurs gebroken heeft.

Woody Harrelson (de sympathieke barman Woody uit Cheers) speelt de ongemanierde, onsympathieke, asociale iets wat naïeve en overspelige rechercheur Marty Hart. Hart krijgt een partner toegewezen in de persoon van Oscar winnaar Mattew McCanaughey (Dalles Buyers Club). McCanaughey speelt de einzelgänger rechercheur Rustin ‘Rust’ Cohle. Cohle heeft een nogal bijzondere kijk op de wereld. Rust is van nature een pessimist en een pitbull. Hij kan zich als geen ander in een zaak vastbijten en hij houdt vast tot het bittere eind. Hoe die twee zo verschillende mannen het zo lang met elkaar hebben kunnen volhouden is een raadsel. Die twee hebben niets gemeen en toch is de chemie zo duidelijk aanwezig dat het een genot is om naar te kijken. Het verschil wordt op verschillende momenten benadrukt; als de twee in de auto zitten en Marty een afspraak wil maken met Rust om in de auto stilte tijd in te voeren, en als de twee tien jaar later op het bureau zitten.

Rust drinkt en rookt zich bijna dood, ziet er niet tien jaar maar twintig jaar ouder oud. Hij heeft een nogal sjofel uiterlijk vergeleken met de man die hij tien jaar geleden was. Marty ziet er uitstekend uit wel wat kalend maar hij zorgt ogenschijnlijk goed voor zichzelf. Tijdens de verhoren op het bureau leer je de beide mannen zeer goed kennen. Zowel in het nu als in het verleden. De flashbacks zijn prachtig in beeld gebracht en ook de omgeving waarin Rust en Marty moesten werken doet de serie veel goed. Het gezin van Marty speelt een redelijk grote rol in het leven van Marty en Rust. Vooral de vrouw van Marty, Maggie, een geweldige rol van Michelle Monaghan (Boston Public), speelt een belangrijke rol in de relatie tussen de twee rechercheurs. Tijdens de acht afleveringen heb ik nergens gemerkt dat ik Marty echt aardig vond en toch had ik op het eind enorm met hem te doen.

Ook voor Rust kon ik moeilijk begrip opbrengen, maar mijn gevoel voor hem was sterker dan voor Marty. De beide acteurs spelen de sterren van de hemel en dat maakte dat ik elke aflevering op de bank geplakt zat. De strijd die zij leveren is zeer duidelijk en mooi in beeld gebracht. Die strijd heeft de beide mannen kapot gemaakt en dat zal nooit meer heel worden. Wat trouwens uitstekend in woord en beeld is gebracht in de laatste aflevering. Je krijgt door de beelden van Louisiana een desolaat beeld, een eenzaam beeld, een beeld waar zulke zieke geesten zich het best thuis voelen. De serie is geen verhaal met een happy end. Het geeft een grauw beeld weer van een mogelijke werkelijkheid hoe zieke geesten zich kunnen verbergen en hoe goede mensen als Rust en Marty daar aan ten onder gaan. De rustige camerabeelden en de prachtige muziek dragen bij aan de enorme kwaliteit die deze serie heeft.

Het zal mij niets verbazen als McCanaughey de Emmy wint voor deze fantastische rol. Ook Harrelson verdient een dikke prijs om naast een dergelijke acteerprestatie boven water te blijven. Nergens doet Harrelson onder voor McCanaughey. Hij laat zich niet weg spelen en dat draagt ook bij aan het genot die je als kijker hebt om naar True Detective te kijken. Ik zou dit jaar niet graag in de schoenen staan van een jury, want True Detectives gaat het Breaking Bad en House of Cards enorm moeilijk maken.

9 punten voor dit televisie hoogstandje.
Volg True Detective
Vorige aflevering
Now Am Found
Now Am Found
03x08
Leuk?
0
0
Bekijk stemmen

Reacties (2)

avatar_anonymous
16 apr 2014 13:36 -
Let op- tekst kan spoilers bevatten.

True Detective heb ik in een dag van begin tot eind gekeken. Goede serie, maar niet zo goed als ik had verwacht en gehoopt. Centrale thema is naar mijn mening het begrip ‘tijd’ en de invloed die dat op mensen kan hebben. Rust bedient zich van een soort filosofisch cynisch-reductionisme door iets wat in het verleden plaatsvond en doorwerkt in ‘zijn’ heden. Marty verkiest vaak het (verkeerde) ‘moment’ in het zoeken van tijdelijk genot boven het comfort van een langdurige en bestendige relatie als gezinsman. De bizarre satanische sekte hangt de gedachte van de ‘eeuwige terugkeer’ aan. De leidinggevenden van beiden gunnen ze bijna geen tijd om de zaak op te lossen terwijl anderen er weer baat bij hebben dat het verleden niet opgerakeld wordt en de dader was ooit als kind ook slachtoffer. Er wordt in het heden teruggekeken op een moord van 17 jaar geleden waarbij dat heden tevens als startpunt geldt voor de toekomstige oplossing. Kortom, ‘de tijd’ is een alomtegenwoordig fenomeen.

Verder is het ook een verhaal over kameraadschap die ontstaat door gezamenlijke ervaringen in het verleden van contraire en daardoor toch complementaire karakters.
Overigens denk ik niet dat beide heren ‘ten onder gaan’ aan de strijd tegen de ‘zieke geesten’ die ze bestrijden, maar aan de innerlijke strijd die ze voeren naar aanleiding van gebeurtenissen in hun eigen leven, Rust: het verlies van zijn dochtertje en daardoor de relatie met zijn vrouw en Marty: zijn overspelige natuur en de consequenties die dat uiteindelijk heeft.
De serie komt op mij over als een nieuwe schoen die redelijk lekker zit, maar waarvan je weet dat hij, na wat meer inlopen, als gegoten om je voet zal zitten.
Prima acteerprestaties, mooie ‘sprekende’ beelden, lekkere langzame opbouw. Het verhaal op zich was echter deels te voorspelbaar en deels te onuitgewerkt door de nadruk op de twee protagonisten, waarbij de uitwerking van de andere karakters er bekaaid vanaf komt. Maar goed, het was dan ook al bekend dat het hier om een anthologie gaat. Ik had echter nog uren kunnen kijken en luisteren naar de monologen van Rust en zijn aangrijpend nihilisme. Tsja, zo ziet een ieder een serie op zijn of haar manier.
Reageer
avatar_madddox
13 okt 2014 05:32 -
Ik ben het volledig met de reactie van Walnuts eens.
Reageer

Nieuwste recensies

NCIS - Seizoen 17

7

The Sinner - Seizoen 3

7

Cursed (2020) - Seizoen 1

5.5

Baron Noir - Seizoen 2

7

Dead to Me - Seizoen 2

7.5

Babylon Berlin - Seizoen 3

8