Seizoen twee speelt zich af tien maanden na de gebeurtenissen van seizoen één en beslaat het Fourth of July-weekend. Die tijdsprong geeft hoofdpersonage Dr. Michael 'Robby' Robinavitch (gespeeld door Noah Wyle) en zijn collega’s ruimte om de nasleep te verwerken van de traumatische gebeurtenissen uit het eerste seizoen, waaronder een massaschietpartij.
Na Robby’s mentale instorting aan het einde van seizoen één zal het nieuwe seizoen zich richten op zijn persoonlijke verwerking van trauma, inclusief het zoeken van professionele hulp. Maker R. Scott Gemmill omschrijft dit als een bredere “reis van heling”.
Naast persoonlijke verhaallijnen blijft de serie ook sterk verankerd in de realiteit van de hedendaagse gezondheidszorg. Seizoen twee zal laten zien hoe actuele ontwikkelingen, zoals ontslagen en bezuinigingen in de zorg, hun weerslag hebben op het ziekenhuis en het personeel. De serie wordt alom geprezen om haar realistische en nauwkeurige weergave van het medische vak en de druk waaronder zorgverleners werken.
Het eerste seizoen van The Pitt was een groot succes en won maar liefst vijf Emmy Awards, waaronder die voor beste dramaserie, beste acteur (Noah Wyle) en beste vrouwelijke bijrol (Katherine LaNasa).
Casey Bloys noemde The Pitt een voorbeeldserie voor de strategie van Max Originals: hoogwaardige, relatief kostenefficiënte series met meer afleveringen die jaarlijks kunnen terugkeren. Volgens Bloys is het doel om een breder publiek aan te spreken dan het traditionele HBO-publiek en om het hele jaar door nieuwe content te kunnen aanbieden. Hij sprak zelfs van “bliksem in een fles” wat betreft het succes van de serie.
