The Evil Lawyer - Eerste aflevering

In The Evil Lawyer zet een meedogenloze advocaat die, om haar cliënten vrij te pleiten en altijd te winnen, de regels van het systeem op slinkse en controversiële wijze naar haar eigen hand.

Vijf minuten nadat ik aan The Evil Lawyer was begonnen, zette ik de serie alweer op pauze. Niet omdat ik het slecht vond, maar omdat ik besefte dat ik eerst iets moest begrijpen: de Thaise acteerstijl. Hoewel de serie qua uitstraling verrassend westers oogt, zit die typische Thaise manier van acteren er nog steeds duidelijk in verweven. Toen ik eenmaal begreep waar ik naar keek, viel alles veel beter op zijn plek. Sterker nog, vanaf dat moment had de serie me eigenlijk direct te pakken.

Wie vaker Thaise films of series kijkt, weet dat subtiliteit niet altijd de hoogste prioriteit heeft. Drama mag groot zijn, emoties mogen zichtbaar zijn en soms worden scènes ondersteund door opvallende geluidseffecten. The Evil Lawyer houdt zich daarin nog redelijk in, maar de neiging om emoties net iets groter neer te zetten dan wij in het Westen gewend zijn, is zeker aanwezig. En eerlijk gezegd vond ik dat hier juist goed werken.

Hoewel de serie qua uitstraling verrassend westers oogt, zit die typische Thaise manier van acteren er nog steeds duidelijk in verweven.

In deze eerste aflevering maken we kennis met Mek (Nat Kitcharit), een advocaat die koste wat kost het juiste probeert te doen. Dat klinkt nobel, maar in Thailand blijkt dat makkelijker gezegd dan gedaan. Corruptie is overal aanwezig, de wet kent genoeg achterdeurtjes en wie geen geld heeft, staat vaak al met 1-0 achter voordat een zaak überhaupt begint.

Daar tegenover staat Jittri (Rhatha Phongam), een advocate die geen enkele moeite lijkt te hebben met de grijze gebieden van het recht. Vanaf haar eerste scène maakt ze indruk. Niet omdat ze sympathiek is, maar juist omdat ze zo meedogenloos overkomt. Haar enige doel lijkt winnen te zijn, ongeacht de middelen. Ik moet toegeven dat ik af en toe met open mond zat te kijken naar haar werkwijze. Het laat direct zien hoe flexibel de waarheid soms kan worden wanneer belangen groot genoeg zijn.

Mek en Jittri vormen daarmee elkaars complete tegenpool. Juist daarom is het bijna onmogelijk voor te stellen dat hun wegen ooit samen zouden komen.
Ondertussen werkt Mek aan een zaak die aan alle kanten rammelt. Zijn cliënt heeft al bekend, maar toch vertrouwt Mek het niet. Hoe dieper hij graaft, hoe meer vragen er ontstaan. Wanneer zijn voormalige studiegenoot Techin hem dringend adviseert om de zaak te laten rusten, weet Mek eigenlijk al genoeg. Mensen die niets te verbergen hebben, proberen je meestal niet tegen te houden.

Techin beweert bovendien informatie te hebben over de plotselinge breuk met Meks ex-vriendin, drie weken eerder. Dat blijkt precies de opening die nodig is om Mek verder het verhaal in te trekken. Vanaf dat moment schakelt de serie moeiteloos een versnelling hoger. Wat begint als een juridische thriller verandert al snel in een drama vol geheimen, manipulatie en keuzes die verstrekkende gevolgen hebben. En natuurlijk duikt ook Jittri weer op, klaar om haar eigen rol in het geheel op te eisen.

Wat me vooral opviel, is dat de aflevering ondanks alle gebeurtenissen opvallend rustig blijft. De serie neemt de tijd om haar verhaal op te bouwen en verwacht van de kijker hetzelfde geduld. Dat zal niet voor iedereen werken, maar ik hou daar juist van. Niet alles hoeft binnen twintig minuten uitgelegd te worden.
Ja, ik moest even wennen aan de Thaise stijl van acteren. Maar naarmate de aflevering vorderde, begon ik die juist steeds meer te waarderen. Kijk je uitsluitend met een westerse bril, dan zal je sommige momenten misschien overdreven vinden. Maar dat zou de serie tekortdoen. Dit is geen Amerikaanse of Europese productie en probeert dat ook niet te zijn.

Niet omdat ze sympathiek is, maar juist omdat ze zo meedogenloos overkomt.

Na deze eerste aflevering weet ik één ding zeker: ik wil verder kijken. Nat Kitcharit en Rhatha Phongam dragen de serie met overtuiging en weten allebei direct een sterke indruk achter te laten. Daarom geef ik deze eerste aflevering een 8. Niet omdat alles perfect is, maar omdat The Evil Lawyer precies doet wat een goede pilot moet doen: nieuwsgierig maken naar meer.