The Boroughs - Seizoen 1

The Boroughs is een horror-fantasy serie bedacht door Jeffrey Addiss en Will Matthews en geproduceerd door The Duffer Brothers.

**LET OP: Deze recensie kan spoilers bevatten als je de serie nog niet hebt gezien!**

The Boroughs gaat over een weduwnaar Sam (Alfred Molina) die worstelt met het verlies van zijn vrouw. Sam’s echtgenote Lilly (Jane Kaczmarek) had een grote wens om samen met hem naar The Boroughs te verhuizen. The Boroughs is in feite een soort luxe resort voor gepensioneerden gelegen te New Mexico. Ondanks dat Sam er niet zo voor staat te springen, gaat hij onder druk van zijn dochter Claire (Jena Malone) toch een poging doen om daar een nieuw leven te beginnen.

De eerste momenten gaan moeizaam voor Sam en eigenlijk wil hij zo snel mogelijk het domein verlaten. Maar door het geduld en begrip van zijn nieuwe buren opent hij zichzelf en maakt hij er toch het beste van. Tot op een avond hij vreemde lichten ziet thuis bij Jack (Bill Pullman), één van zijn buren. Hij gaat ernaar toe en ziet tot zijn verbijstering een vreemd spookachtig wezen die zijn buur op een bepaalde manier parasiteert. Hij beseft vanaf dit moment dat ‘The Boroughs’ helemaal niet is wat het lijkt. Samen met zijn goede buren probeert hij dit mysterie te ontrafelen.

Sommige revelaties doorheen de serie zijn best goed, maar het plot gaat vaak niet altijd de meest logische of subtiele weg op daar naartoe

In zijn geheel doet de sfeer in ‘The Boroughs’ veel denken aan de film Cocoon. Een handjevol oude rebelse rotten willen nog voluit leven en het beste maken met de tijd die ze hebben. Hierbij komen geregeld thema’s ter sprake als ‘het eeuwige leven’ en ‘wat echt belangrijk is’. Deze thema’s zijn best op een goede manier gebracht en houden de serie aangenaam om te kijken.

De cast bevat bekende namen zoals Alfred Molina, Bill Pullman, Alfre Woodard en Geena Davis. Allen spelen hun rol behoorlijk, al vond ik Alfred Molina misschien een tikkeltje te ingetogen als verbitterde weduwnaar. Het verhaal zelf gaat natuurlijk over de paranormale gebeurtenissen rondom de vreemde wezens die ’s nachts te werk gaan. Hierbij kom je aflevering na aflevering meer te weten wat daarachter schuil gaat.

Al met al heeft deze serie wel een aantal verrassende momenten, maar aan de andere kant ook weer niet. Sommige onthullingen door de serie heen zijn best goed, maar het plot gaat vaak niet altijd via de meest logische of subtiele weg daar naartoe. Zeker tegen het einde verandert de serie meer in een wilde, chaotische rit dan in een aangrijpend opgebouwde climax.

Het begeeft zich dus vaak in een nogal lichtvoetige fantasy sfeer die doet denken aan de oudere werken van Steven Spielberg. Ook de muziek heeft veel weg van John Williams, de componist waar Spielberg steeds mee werkt.

De setting van ‘The Boroughs’ is wel heel leuk en intrigerend uitgewerkt. Gewoon al het feit dat een groep gepensioneerden moet opboksen tegen hogere machten is al sowieso spannend omwille van hun grote underdog positie. Daarnaast spelen onderlinge vetes ook een rol die ze een plaats zullen moeten geven om heelhuids uit dit avontuur te komen.

Maar qua plot is het te veel een rollercoaster. Het op zich boeiende verhaal wordt te vaak opeengeplakt met minder boeiende of lachwekkende wendingen, wat jammer is. Op die manier heb je vaak meer het gevoel dat je naar een ‘gepensioneerde’ versie staat te kijken van The Goonies (wat ook leuk is natuurlijk). Sommige gebeurtenissen in de serie zijn ook te weinig uitgewerkt, zoals bijvoorbeeld de dood van Jack en de oorsprong van de vreemde nachtelijke monsters.

The Boroughs is op zich best leuk om te kijken omwille van de leuke personages en op zich boeiende intrige, maar mist vooral een sterke apotheose die het weerhoudt om er echt uit te springen in het rijtje van bovennatuurlijke thriller series.

7/10