Met The Immortal Man krijgen de Peaky Blinders, en Tommy Shelby in het bijzonder, een emotioneel, maar onevenwichtig afscheid. Wat in 2013 begon als een kleinschalige misdaadserie, werd met het seizoen groter en groter. Peaky Blinders verhuisde van donderdagavond op BBC Two naar zondagavond primetime BBC One, en Netflix kreeg de internationale streamingrechten. In 2022 eindigde de serie na zes seizoenen, maar het verhaal van Tommy Shelby (Cillian Murphy) en zijn criminele bende was duidelijk nog niet uitverteld. Die zou eindigen met de film The Immortal Man. En hoewel het een onevenwichtige reis is, neemt Tommy Shelby op een waardige manier afscheid van onze schermen.
Het is 1940 en terwijl Engeland en Duitsland elkaar in de haren vliegen, leidt Tommy Shelby een teruggetrokken bestaan in zijn landhuis. De criminele activiteiten zijn inmiddels overgenomen door zijn zoon Duke (Barry Keoghan), met wij hij een moeizame relatie heeft. Maar wanneer Duke flink in de problemen komt met een groep nazi’s, moet Tommy opnieuw in actie komen.
Van de ooit zo machtige Peaky Blinders is weinig over.
Van de Peaky Blinders is niet heel veel meer over. Van ooit zo machtige Shelby-familie zijn alleen Tommy en zijn zus Ada (Sophie Rundle) nog over. En dat is jammer. Nu is Duke een leuk personage, maar ook hij was in feite maar in z’n eentje. Er was in deze krappe twee uur te weinig tijd om zijn handlangers goed uit te diepen. Ook kreeg ik, zeker aan het begin van deze film het idee dat dit een herhaling van het zesde seizoen was. Ook toen had Tommy de weinige familie die hij nog had de rug toegekeerd, en ook toen moest hij weer in actie komen. Het was wellicht interessanter geweest om een iets andere invalshoek te kiezen dan deze.
Tommy Shelby krijgt een waardig afscheid
Dat neemt niet weg dat de tweede helft van deze film erg spectaculair is. We zien veel actie en spanning en het Peaky Blinders-gevoel komt weer een beetje terug. Daarnaast vormt de slotakte een passend en emotioneel afscheid voor het personage Tommy Shelby en alles waar hij voor staat. Hoewel het einde van de film een afscheid is, zien we ook een nieuwe generatie opstaan en daarbij plant The Immortal Man zaadjes voor de al aangekondigde vervolgserie.
Daarnaast zijn de randvoorwaarden voor een goede film dik in orde. Cillian Murphy laat opnieuw zien dat hij een uitstekende acteur is en ook de rest van de cast mag er zeker zijn. Het was een goede zet om Barry Keoghan te casten als Duke (de serie werd hij gespeeld door Conrad Khan) en Tim Roth speelt een amusante en intimiderende schurkenrol. Verder ziet het Birmingham in oorlogstijd er prima uit en is de muziek weer passend bij de serie.
Peaky Blinders: The Immortal Man begint wat onzeker, maar weet toch op spectaculaire wijze een emotioneel en gepast afscheid voor onze favoriete gangster uit Birmingham te leveren. Het verhaal van de Peaky Blinders is echter nog niet voorbij. Bedenker Steven Knight heeft een vervolgserie aangekondigd die zich na de Tweede Wereldoorlog zal afspelen. Ik kijk ernaar uit.
Over de auteur, Hessel Hoekstra
Hessel is bioloog en kan vol passie vertellen over planten, dieren en alles wat leeft. Waar hij ook veel over kan vertellen zijn series. Als recensent voor MijnSerie kan hij zijn liefde voor series uitstekend combineren met zijn passie voor schrijven. Hij houdt van series van alle genres uit alle landen, maar heeft een zwak voor Britse series. Zijn favoriete series zijn Doctor Who, His Dark Materials en Line of Duty. Zijn favoriete boom is de zomereik.
Voor mij onderstreept deze film vooral hoe essentieel de lange opbouw van de serie was. Het verhaal voelt gehaast en oppervlakkiger, waardoor de emotionele impact bij lange na niet in de buurt komt van de serie.
Zeker. Dit is iets dat je ook zag bij die film van The Last Kingdom een paar jaar geleden. Het is goed dat we Tommy al zes seizoenen lang kennen, maar hier wordt in twee krappe uurtjes een verhaal verteld dat normaal gesproken over zes uur wordt uitgesmeerd wordt.
Het hielp ook niet dat Arthur niet terugkeerde in de film. Ik weiger te geloven dat een Tommy Shelby zijn broer zou vermoorden. Dat de schrijvers hiervoor kozen vond ik raar. Ik snap wel dat ze iets moesten verzinnen want de acteur worstelt met problemen en ze konden hem gewoon niet laten meespelen in de film maar zijn verhaal had anders verteld kunnen worden. Ook Ada haar dood voelde niet rechtvaardig.
Maar dat einde in combinatie met dat geweldige nummer. Dat ga je niet vergeten.
"Once, I nearly got fucking everything. But nearly doesn't count. But throughout it all, I had my family. We are reunited now, in whichever place will have us. Burn my body. Let the ash blow. I am free."
