Outlander - Seizoen 8

Het afscheid van Outlander.

Afscheid nemen doet pijn. In het leven en bij langlopende televisieseries. Het levert altijd spanning op. Grote vraag is hoe het verhaal van geliefde personages eindigt. Verder heeft iedere fan een eigen specifieke verwachting hoe de serie afgerond moet worden. Het maakt dat het laatste seizoen van een serie vaak teleurgestelde fans oplevert. De schrijvers kunnen namelijk nooit aan al die individuele verwachtingen voldoen.

Met dit in gedachte scoort het afscheid van Outlander een ruime voldoende. De keuze om vooral de succesvolle ingrediënten nog even dunnetjes over te doen is de juiste gebleken. Er is een voorspelling uit de toekomst die als een donkere wolk boven Jamie, Claire en hun geliefden hangt. Dit hele seizoen staat in het teken van de grote vraag of deze voorspelling uitkomt of dat het, zoals al eerder in deze serie, een voorspelling is die te beïnvloeden blijkt. Natuurlijk gaat de weg naar het einde niet in een rechte lijn, maar met vallen en opstaan.

Afscheid nemen doet pijn.

De weg naar het einde kent namelijk veel gevaren. De oorlog tussen de Britten en de (Amerikaanse) rebellen komt steeds dichterbij. Bij beide kampen heerst onrust. Oude vrienden kunnen nu net zo goed vijanden zijn. Lord John Grey wordt ingehaald door zijn verleden. Jamie worstelt nog steeds met zijn relatie met zijn zoon. Het opvangen van een kleinkind blijkt voor Jamie en Claire uitdagingen met zich mee te brengen. Zo heeft elk bekend karakter weer hun eigen verhaal. Wel valt op dat het tijdreizen nu nauwelijks een rol speelt.

Belangrijk blijven de mierzoete liefdesverklaringen en de daarbij horende erotisch bedoelde seksscènes. De onvoorwaardelijke liefde voor elkaar. Dat is niet alleen aan Jamie en Claire gegeven, maar bijna bij elk stel is dit de standaard. Zelfs zo'n relatie kent haar hoogte en dieptepunten. Uiteindelijk eindigt dit in voor elkaar kiezen en dat in omfloerste zinnen uitspreken. Natuurlijk moet dit bekrachtigd worden met een intiem moment. Voor de ene kijker het moment om de scène over te slaan, voor een ander om lekker emotioneel in te zwelgen. Echte liefde bestaat immers.

Het is niet voor niets dat er zoveel uiteenlopende fans voor zijn.

Met die laatste boodschap eindigt de serie ook. Zonder uit te spreken wat er precies gebeurd. Het einde is namelijk verwarrend en interessant tegelijk. Het is Outlander gelukt om een einde te creëren die ook echt een periode afsluit. Dat de weg ernaartoe soms tenenkrommend ongeloofwaardig is hoort er inmiddels een beetje bij. Toeval, domme keuzes en het soms wel heel snel beëindigen van een in potentie interessant verhaallijn komen allemaal voorbij. Ondanks de afronding laat het, zoals meestal bij een succesvolle serie, ruimte voor interpretatie.

Het inkorten van dit seizoen naar tien afleveringen in plaats van de zestien afleveringen van het zevende seizoen is een uitstekende keuze. Het verhaal vliegt mede daarom niet alle kanten op. Er is voldoende aandacht voor iedereen en de situatie waarin het zich afspeelt. Er zit geen aflevering tussen die minder is dan de ander. Het verhaal loopt nu op een natuurlijke manier door tot het einde. Dat dit gebeurt met veel aandacht voor omgeving en detail, zoals in de kleding, maakt dat Outlander als geheel een geslaagde televisieserie is. Het is niet voor niets dat er zoveel uiteenlopende fans voor zijn.