Het tweede seizoen van Nobody Wants This is het vervolg op de populaire romantische Netflix dramedy gemaakt door Erin Foster. Natuurlijk zat er een vervolg aan te komen op het geslaagde eerste seizoen! De liefdesperikelen tussen de hippe podcastster en de traditionele rabbijn smaakten voor heel wat mensen weliswaar naar meer. Nu het tweede seizoen volledig te zien is, hoe smaakt dit ten opzichte van het eerste seizoen?
Het tweede seizoen start met een korte samenvatting van het vorig seizoen en vervolgt al spoedig het verhaal: Noah en Joanne maken zich klaar voor hun eerste dinnerparty thuis voor al hun vrienden.
Maar als iedereen gezellig aan tafel zit beginnen er al snel heikele zaken boven water te komen. Eén daarvan is dat Noah graag zou willen dat Joanne zich binnen een zekere tijdsperiode tot het jodendom laat bekeren. Voor Joanne is dit alleszins geen lichte opgave en of ze daar überhaupt ooit klaar voor zal/wil zijn is zowat de rode draad door dit seizoen. Als ook blijkt dat Noahs job als rabbijn hierdoor op het spel staat, wordt hun relatie stevig op de proef gesteld.
De uitstekende balans tussen humor en drama is prima en zorgt dat de geloofwaardigheid nooit zwaar de bocht uitvliegt
Zoals bij het eerste seizoen kijkt ook dit seizoen heel makkelijk weg. Voor je het weet heb je het volledige seizoen uitgekeken (elke aflevering duurt immers nog geen half uurtje) en zou je willen dat er meer afleveringen waren.
Weer eens stelen onze hoofdpersonages de show met hun uitstekend samenspel. Er is geen moment dat je twijfelt aan hun liefde en oprechtheid voor elkaar. Ook de rest van de cast doet het heel goed en zorgt hierbij voor een aangenaam geheel. Elk personage is herkenbaar zonder hierbij overdreven of té geforceerd over te komen. Vooral Sasha is weer bijzonder grappig als de slungelige maar goedwillende broer van Noah.
De uitstekende balans tussen humor en drama is prima en zorgt dat de geloofwaardigheid nooit zwaar de bocht uitvliegt. Soms kunnen de zusjes (Joanne en Morgan) een beetje kinderachtig en een tikkeltje verwaand overkomen, maar ook hun personages zijn beslist niet te eenzijdig uitgewerkt. Ook zij botsen geregeld met hun hoofd tegen de muur en dat maakt het geheel net zo leuk en herkenbaar. Door de serie heen worden veel Joodse gebruiken naar voren gebracht, maar ook dit voelt zeer ongeforceerd aan.
Heel leuk dat het tweede seizoen minstens even goed is als het eerste. Het geheel leunt misschien een tikkeltje meer naar de dramatische kant maar zorgt voor genoeg verrassingen om het tweede seizoen bijzonder aangenaam te maken. Er zitten immers ook een aantal leuke cameo’s bij die je beslist zullen verrassen.
Soms kan je er gewoon weinig aan toe voegen. Nobody Wants This is een serie die weet wat ze waard is en weet voor wie het bestemd is. Ik denk dat deze heel goed zal liggen bij een breed publiek, juist omdat het zo toegankelijk en licht verteerbaar is. Dus om af te sluiten: Nobody Wants This is gewoon een super leuke serie en mag voor mij gerust zeker nog een derde seizoen hebben.
En jawel, het derde seizoen is al in volle productie en komt er aan in 2026!
Ik geef deze serie een dikke 7/10.
Over de auteur, Dries Van Gijsel
Dries Van Gijsel is afkomstig van Lokeren (België). Hij is altijd al heel in de ban geweest van film/series en kan het nog steeds niet laten om deze stevig uit de doeken te doen. In het verleden heeft hij tal van kortfilms en reportages gemaakt en heeft dit via zijn bijberoep nog even kunnen voortzetten. Hij heeft een aantal jaar film- en videokunsten gevolgd aan het SASK (Sint-Niklaas) en heeft hierdoor ook de nodige kennis opgebouwd in verband met scenario opbouw en onder andere het kritisch bekijken van film. En ja, hij doet het gewoon graag. Vandaar dat hij met plezier series recenseert voor MijnSerie.nl.
Voor mij mist het tweede seizoen van Nobody Wants This helaas de frisheid van het eerste seizoen. Ik vond het minder sterk en soms minder leuk, omdat bepaalde momenten steeds herhaald leken te worden. Wat ik vooral jammer vond, is dat de relatieverhaallijn nauwelijks groeide, het voelde alsof de personages stilstonden in hun ontwikkeling. Daardoor kon ik niet hetzelfde enthousiasme ervaren als bij het eerste seizoen.
Ja de opbouw naar het "koppel" is natuurlijk al verteld he. Dit seizoen was meer omtrent het onderhouden van hun relatie. Ik versta dat dit misschien minder boeiend was voor veel mensen. Maar toch zaten er genoeg leuke dingen in.
