Moedermaffia - Seizoen 1

Soms kom je een serie tegen waarvan je vooraf niet helemaal weet wat je kunt verwachten, maar die uiteindelijk toch best prettig wegkijkt. Moedermaffia op Videoland is zo'n serie.

Met zes afleveringen van ongeveer twintig minuten kiest Moedermaffia gelukkig niet voor eindeloos uitrekken van verhaallijnen. Integendeel: kort, vlot en precies lang genoeg om je aandacht vast te houden zonder vermoeiend te worden.

Centraal staat Danielle, gespeeld door Loes Haverkort, die haar leven allesbehalve strak georganiseerd heeft. Als moeder én ondernemer is ze niet bepaald het schoolvoorbeeld dat je in een opvoedboek tegenkomt. Maar dat is misschien juist wel de kracht van de serie: Danielle is chaotisch, impulsief en veroorzaakt een groot deel van haar problemen vooral zelf — en toch begrijp je haar verrassend goed.

Haverkort speelt Danielle met precies de juiste mix van zelfvertrouwen, paniek en droge humor. Daarbij helpt een leuk vondstje van de makers: af en toe doorbreekt Danielle de vierde wand door recht in de camera te kijken. Zonder een woord te zeggen weet je als kijker precies wat die blik betekent. Een soort stilzwijgend: "Ja hoor, daar gaan we weer." Het werkt opvallend goed en geeft de serie net wat extra charme.

Ik denk dat ik mijn eigen moedermaffia ben.

Ook de rest van de cast doet prima werk. Danielle's dochter is bepaald geen engeltje — al helpt het niet dat ze in haar moeder én oma nou niet direct de meest stabiele voorbeelden heeft. De familiedynamiek levert regelmatig ongemakkelijke maar herkenbare momenten op. En dan is er nog ex-man Jorrit, die vreemdging met makelaar Monique of Momo — een bijnaam die op zichzelf al bijna een bijrol verdient.

Moedermaffia probeert nergens een zwaar maatschappelijk drama te zijn en dat hoeft ook niet. Het is vooral een luchtige serie over rommelige keuzes, ingewikkelde relaties en mensen die hun leven nét niet helemaal onder controle hebben. Soms voorspelbaar, soms een tikje over de top, maar wel met genoeg charme en humor om te blijven kijken.

Het eerste seizoen eindigt — hoe kan het ook anders — met zo'n veelzeggende blik van Danielle richting de kijker. Zo'n blik die eigenlijk zegt: "Oh...oh...da's niet best" En eerlijk is eerlijk: juist daardoor wil je het tweede seizoen best een kans geven.

Moedermaffia is geen meesterwerk, maar wel een aardige, prettig binge-bare serie met prima acteurs, een sterke Loes Haverkort en genoeg zelfspot om te vermaken. Kort maar krachtig — en soms is dat precies wat een serie nodig heeft.