Jujutsu Kaisen - Seizoen 3
In season drie volgen we Yuji (Junya Enoki, Tokyo Revengers) in de nasleep van het Shibuya-incident. Hij worstelt met de verwoesting die hij, of beter gezegd Sukuna (Junichi Suwabe, My Hero Academia), heeft veroorzaakt en leeft als voortvluchtige terwijl hij wordt opgejaagd door de jujutsu-wereld. Tegelijkertijd raakt de Zen’in-clan in chaos na de dood van Naobito Zen’in. Naoya Zen’in (Koji Yusa, Bleach) gaat ervan uit dat hij het leiderschap zal overnemen van zijn vader, maar Naobito’s testament wijst onverwacht Megumi (Yūma Uchida, The Ancient Magus' Bride) aan als erfgenaam, wat de spanningen verder opdrijft. Deze chaos in de jujutsu-wereld geeft Kenjaku (Takahiro Sakurai, Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba) de mogelijkheid zijn plan in gang te zetten: de Culling Game, een dodelijk ritueel om cursed energy te verzamelen en de evolutie van de mensheid te forceren.
Gelukkig begint seizoen drie niet met een arc waarin we weer terug in de tijd gaan, wat bij mij wel weer voor de nodige verwarring had kunnen zorgen. Nee, we starten direct met de Culling Game Arc, wat veel meer lineair aanvoelt. Je zou dus denken dat alles daardoor wat makkelijker te volgen is, maar Jujutsu Kaisen zou Jujutsu Kaisen niet zijn zonder dat je toch even goed moet opletten. De regels van de Culling Game vragen namelijk je volledige aandacht, zeker wanneer je de Japanse versie kijkt. Opletten is voornamelijk nodig bij aflevering drie, waarin Tengen (Yoshiko Sakakibara, Lazarus) uitgebreid de spelregels toelicht. Die uitleg is noodzakelijk om het verhaal goed te begrijpen, maar voelt door de hoeveelheid informatie wel wat omslachtig aan.
Wat allesbehalve omslachtig is, is de animatie. Die behoudt hetzelfde hoge niveau als in seizoen twee. Het is ditmaal wel duidelijk dat MAPPA meer tijd had om de puntjes op de i te zetten, met spectaculaire beelden als resultaat. De animatie is gedetailleerd, strak en voorzien van indrukwekkende choreografie. Voor sommige scènes is gebruikgemaakt van rotoscoping (een techniek waarbij animators live-action filmbeelden frame voor frame overtrekken), waardoor de bewegingen nog natuurlijker en realistischer aanvoelen. Daarnaast zorgen creatieve camerahoeken voor nog meer impact in de actiescènes. Ook zit er een opvallend moment tegen het einde van het seizoen waarin een flauwe grap letterlijk wordt weerspiegeld in de animatiekwaliteit. Dat soort details maken het geheel extra leuk om naar te kijken.
Toch is het seizoen niet in alle opzichten net zo strak als de animatie, want waar de animatie een genot is voor het oog, kent het verhaal wat pieken en dalen als het gaat om de pacing. Er is veel expositie en er wordt het een en ander uitgelegd over bijvoorbeeld de Culling Game en Kenjaku's plan, waardoor het tempo van het dit seizoen simpelweg iets afneemt in sommige afleveringen. Voornamelijk aan het begin van het seizoen is dit goed te merken. Daarentegen is de pacing rondom het introduceren van de nieuwe personages, zoals Hiromi Higuruma (Tomokazu Sugita, One Piece) of Hakari Kinji (Kazuya Nakai, One Piece), in mijn ogen juist wel goed gedaan. In korte tijd maken we kennis met deze personages en weten we haast gelijk wat hun rol is in het verhaal.
Over de personages gesproken, seizoen drie legt naast nieuwe introducties ook sterk de nadruk op de ontwikkeling van bestaande personages. Vooral Yuji en Maki (Mikako Komatsu, Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba) maken een duidelijke groei door. Zo wordt Yuji gedwongen onder ogen te zien dat hij, of beter gezegd Sukuna, verantwoordelijk was voor de dood van talloze mensen in Shibuya. Terwijl hij worstelt met een overweldigend schuldgevoel, wordt zijn perspectief op de wereld merkbaar anders. Hij wordt meer terughoudend. Maki ondergaat ondertussen een zowel fysieke als emotionele transformatie en vertoont na een soort wedergeboorte in aflevering vier sterke parallellen met Toji Fushiguro. Benieuwd wat haar te wachten staat in seizoen vier.
Zelfs wanneer het tempo af en toe iets inzakt, weet de cast de spanning vast te houden waardoor ook dialoogrijke scenes niet saai aanvoelen
Naast de adembenemende beelden van seizoen drie en de sterke personageontwikkeling verdient ook het stemacteerwerk een pluim. Waar andere Shonen-anime, zoals Bleach of My Hero Academia, soms wat bombastisch kunnen aanvoelen, blijft seizoen drie met zijn acteerprestaties juist ingetogen en natuurlijk. Vooral het acteerwerk in scènes zoals Maki's 'wedergeboorte' in aflevering vier en Junya Enoki's vertolking van een uitgeputte en getraumatiseerde Yuji zijn indrukwekkend. En zelfs wanneer het tempo af en toe iets inzakt, weet de cast de spanning vast te houden waardoor ook deze dialoogrijke scènes, zoals die in aflevering drie, niet saai aanvoelen.
Met het derde seizoen van Jujutsu Kaisen wordt sterk voortgeborduurd op de gebeurtenissen uit seizoen twee. Hoewel het verhaal door de vele uitleg en complexe spelregels van de Culling Game soms wat aan tempo verliest, maken de spectaculaire animatie, sterke personageontwikkeling en het ingetogen maar krachtige stemacteerwerk dat echt wel goed. Het seizoen vraagt iets meer aandacht van de kijker, maar beloont die met een meeslepende aanloop naar wat ongetwijfeld een explosief vervolg wordt. Ik kijk dan ook uit naar seizoen vier en het vervolg van de Culling Game Arc.
Over de auteur, Sam Blaauboer
