IT: Welcome to Derry is een interessante uitbreiding op de voorgaande twee films en sluit daar goed op aan. Wellicht is dat ook het nadeel aangezien er erg veel wordt geleund op computer geanimeerde beelden om te proberen de kijker angst in te boezemen. Het boek IT van Stephen King is echt een ware klassieker en één van mijn favoriete boeken. De eerste verfilming uit 1990, die ik op een veel te jonge leeftijd heb gezien, heeft er ook voor gezorgd dat ik wat vervelende dromen heb gehad en een lichte hekel aan clowns heb gekregen. Clowns zijn natuurlijk gewoon niet grappig. Toentertijd had ik het einde van de film niet gezien, wat achterafgezien de film wat minder spannend zou hebben gemaakt als ik dat wel had gedaan. Toen in 2017 het eerste deel van de nieuwe verfilming van IT uitkwam, had ik hoge verwachtingen. Het is namelijk gebaseerd op een fantastisch boek en zoals de 1990 verfilming liet zien, kan je er veel mee. De film uit 2017 begon sterk, maar werd halverwege praktisch gezien een animatiefilm waar alle 'spannende' stukken computergeanimeerd waren. Deel twee die in 2019 uitkwam, zette die trend helaas voort.
Doordat IT: Welcome to Derry voor de films zou plaatsvinden, 27 jaar om precies te zijn (dat is natuurlijk een cyclus van IT) en dus in 1962, had ik het idee dat ze een herkansing kregen en om echt iets goeds neer te zetten. Er zitten zeker goede stukken in, maar helaas wordt er (wederom) erg veel gebruik gemaakt van computergeanimeerde zogenaamde enge wezens en jump-scares. Daarmee wordt de spanning er volledig uitgehaald en wordt de kracht van de serie helaas onderuitgehaald. De mysterieuze stukken zonder computeranimatie zijn dan wel erg sterk en Bill Skarsgård als Pennywise the Clown (IT) is weer puur genieten.
Het eerste seizoen van IT: Welcome to Derry bestaat uit acht afleveringen met ieder een duur tussen de 54 en 68 minuten. De beelden zijn van erg goede kwaliteit (behalve de overdreven computergeanimeerde delen wat mij betreft), de cast is sterk en het verhaal is goed uitgewerkt. De serie zit al met al best goed in elkaar en het dient als een interessante verdieping op het achtergrondverhaal van Pennywise the Clown, maar zet ook de voorgaande films in een ander perspectief. Dat is dan ook de kracht van de serie.
IT: Welcome to Derry gaat over een groep kinderen die opeens onverklaarbare dingen zien, vaak in de vorm van hun grootste trauma’s en/of angsten. Dat zorgt voor meer kracht bij Pennywise. Als kijker is het het beste om je niet te veel te hechten aan de personages, niemand is namelijk veilig aangezien Pennywise regelmatig een personage opsnoept. Niet alleen kinderen worden opgejaagd door Pennywise, maar ook volwassen worden een prooi.
Dick Hollarann (Chris Chalk) is één van die volwassenen. Bij de echte Stephen King liefhebbers, zal er denk ik meteen een lampje gaan branden, want dit is ook een belangrijk personage in The Shining en haar vervolg Doctor Sleep. Dat is ook een kracht van IT: Welcome to Derry: verbanden leggen met de Stephen King wereld die in de boeken en films zijn neergezet. De toevoeging van Dick maakt de serie een stuk dynamischer en focust daarmee niet alleen op Pennywise.
Er zitten zeker goede stukken in, maar helaas wordt er (wederom) erg veel gebruik gemaakt van computergeanimeerde zogenaamde enge wezens
Ondanks dat ik mij moeilijk over de computergeanimeerde onderdelen heen kan zetten, zitten er dus zeker goede stukken in IT: Welcome to Derry. En de ontvangst was volgens mij ook redelijk goed wat ervoor heeft gezorgd dat er in ieder geval nog een seizoen komt. Dat seizoen zal naar alle waarschijnlijk meer ingaan op de oorsprong van IT en/of Pennywise the Clown in 1935. Zoals ook al in het eerste seizoen merkbaar was, speelt niet alles zich af in dezelfde tijd, maar wordt er bijvoorbeeld ook al aandacht besteed aan de cycli van IT voor 1962. Ik denk dat dit in het tweede seizoen niet anders zal zijn.
Kortom: IT: Welcome to Derry is een mooi gemaakte serie die erg leuk is om naar te kijken. De cast is goed en het verhaal dient op meerdere vlakken als een verdieping op het verhaal van IT maar ook op het bredere universum van Stephen King. Het grote nadeel van IT: Welcome to Derry is het overmatig gebruik van computergeanimeerde beelden voor het maken van 'enge wezens' en het zogenaamd eng te maken. Voor mij zorgt dit namelijk precies voor het tegenovergestelde effect en verdwijnt er veel van de spanning die het zou moeten hebben. Al met al zeker een vermakelijke serie en seizoen twee zal ik waarschijnlijk ook gaan kijken. Hopelijk gaan ze dan minder berusten op computergeanimeerde beelden.
Op basis van het voorgaande krijgt het eerste seizoen van IT: Welcome to Derry een 7.
Over de auteur, Thomas ten Veldhuijs
Thomas ten Veldhuijs is al sinds zijn jeugd erg geïnteresseerd in films, televisie(series) en nieuwe media. Als gevolg van deze interesse heeft hij ook aan de Universiteit Utrecht de bachelor Theater-, Film- en Televisiewetenschappen afgerond. Deze interesse heeft hij vervolgens weten te combineren met een rechtenstudie in de vorm van een master die een grote focus heeft op verschillende vormen van media. Doordat de afgelopen jaren (televisie)series in kwaliteit er erg op vooruit zijn gegaan en steeds filmischer zijn geworden, zijn series tegenwoordig de favoriete vorm van entertainment voor Thomas. De passie die Thomas heeft voor media wil hij graag met anderen delen. Hij wil graag mensen enthousiasmeren om bepaalde series te gaan volgen, maar hij kijkt er ook zeker met een kritische blik naar. Hij heeft een zeer brede interesse en zal zich derhalve niet beperken tot bepaalde genres.
Voor een groot deel eens met jouw conclusies. Voor wat betreft die computer geanimeerde beelden: ik kijk daar doorheen, het stoort me niet. Ik zal er eens wat beter op letten.
Wat CGI betreft ben ik het zeker eens. Persoonlijk vind ik het een plaag. Sommige films en afleveringen van series zijn net tekenfilms tegenwoordig. Op zich kan dit goed werken, zoals met de Avatar films, die dan ook wel wat gekost hebben. Maar vaak is het niet goed, zeker bij series (die meestal een lager budget hebben). Ook bij It was dat helaas in een aantal scenes het geval. Zeker in de laatste aflevering.
Waar is de tijd van de praktische effecten gebleven? Als je ziet wat mensen als Stan Winston, Rick Baker en Tom Savini konden en kunnen maken, dat ziet er toch veel overtuigender uit. Kijk eens naar "An American Wherewolf in London" of "Jurassic Park". Gelukkig zie je weer een beetje een tegenbeweging opkomen, zeker bij jongere filmmakers, die toch weer terug gaan naar het solide praktische werk.
Voor mij persoonlijk blijft de miniserie uit 1990, met Tim Curry als Pennywise, tot nu toe toch de beste verfilming. Op het einde na, inderdaad Thomas. Wat mij in deze nieuwe serie vooral wat tegenstond was die continue aandacht voor racisme. Bij de kinderen was daar gelukkig niets van te merken. Maar waarom moet deze Amerikaanse "original sin" altijd zoveel aandacht krijgen. Het voegt ook weinig aan het verhaal over Pennywise toe. Maar goed, het hoort er kennelijk bij tegenwoordig.
