Heated Rivalry - Seizoen 1

De wereld is sinds eind vorig jaar in de ban van Heated Rivalry. En dat snap ik helemaal. Het is je vast niet ontgaan (of het ligt sterk aan mijn algoritme, dat is zeker mogelijk), maar Heated Rivalry is een enorme hit. Al sinds eind vorig jaar is de serie te zien in Canada en de VS, en sinds een eind januari is deze ook in Nederland beschikbaar op HBO Max. Al snel na de release ging de serie echter de hele wereld over. Iedereen had (en heeft!) het over deze hete ijshockey serie, en terecht!

Iets dat Heated Rivalry kenmerkt (en wat ook veel is besproken) zijn de veelvuldige en zeer expliciete seksscènes.

In Heated Rivalry volgen we ijshockeyspelers en rivalen Ilya Rozanov (Connor Storrie) en Shane Hollander (Hudson Williams). We ontmoetten de heren als ze elkaar ontmoeten en volgen hoe ze gedurende tien jaar uitgroeien van co-spelers, tot vluchtige minnaars tot geliefden. Allemaal in de schaduw, want gay zijn en een professioneel atleet zijn is natuurlijk not done. De serie is gebaseerd op de Game Changer boeken van auteur Rachel Reid.

Dit plot klinkt hartstikke cliché en wellicht is het dat ook wel een beetje. Dat maakt het echter niet minder vermakelijk om naar te kijken. Bovendien zijn er nog steeds té weinig mainstream queer verhalen op televisie. Dat neemt toe gelukkig, maar zo prominent en onbeschaamd als Heated Rivalry zien we het nog niet veel. Daarnaast zijn queer verhalen vaak tragisch. Heated Rivalry is een mooi voorbeeld van 'queer joy'. Ook dat mogen we laten zien!

Iets dat Heated Rivalry kenmerkt (en wat ook veel is besproken) zijn de veelvuldige en zeer expliciete seksscènes. Seks wordt echter niet geporteerd op een vulgaire manier, maar is een onlosmakelijk onderdeel van het verhaal. Het draagt bij aan de ontwikkeling van de relatie tussen Ilya en Shane en is bovendien authentiek onderdeel van de 'gay experience'. Het is in ieder geval niet voor de preutse kijker!

Naast al het bovenstaande wil ik benadrukken dat de serie niet alleen maar show is. Ik heb ondertussen ook gewoon erg genoten van het verhaal, wat goed opgebouwd is. Van het acteerwerk van deze onbekende acteurs, dat van goede kwaliteit is. En van de muziek! Die was met name echt top. Ook het gesprek dat op gang is gekomen door de serie en het cultureel effect dat altijd weer even uit zo'n serie voortkomt is heerlijk om te zien. Atleten die zich uitspreken over homofobie in de topstort, weer meer bewustzijn over de problemen die er nog steeds zijn. Het is een gesprek dat telkens weer terugkomt als een serie als deze populair wordt. Maar dat is ook juist goed. Kunst is een reflectie van de 'echte wereld', dus het is mooi als het niet alleen maar vermaak is, maar ook weer teruggeeft.



Een cijfer dat je aan een serie hangt hoeft wat mij betreft ook niet altijd alleen maar aan de kwaliteit gerelateerd te worden. Het heeft ook te maken met het gevoel dat het bij je oproept. En hoeveel je er van genoten hebt. Soms zit er dan gewoon zo'n pareltje tussen dat het, ondanks dat het maar gewoon een romance-serie is, toch een dikke 9,5 van mij krijgt.

Het tweede seizoen van Heated Rivalry is inmiddels al aangekondigd en ik kan niet wachten. De zes boeken heb ik inmiddels ook al uitgelezen (die overigens niet alleen maar over Ilya en Shane gaan) en boek zeven komt volgend jaar uit. Nog genoeg hockeyspelers om van te genieten dus!