Good Omens - Seizoen 3

Als er iets is wat Good Omens ons duidelijk maakt, dan is het wel dat echte vriendschap voor eeuwig is. Toch wel wrang dat dit laatste seizoen zoveel korter is dan de andere.

De vorige twee seizoenen van Good Omens waren elk zes afleveringen lang. Het derde en laatste seizoen telt slechts één aflevering. Dat maakt het wel lastig om een verhaal goed uit te diepen. En aangezien elke serie waarin David Tennant en Michael Sheen samen acteren te kort is, is het dubbel triest dat ons vijf afleveringen worden onthouden.

De avonturen van Crowley en Aziraphale zijn heerlijk vermakelijk. Waar Crowley een demon is met een gouden randje, is Aziraphale de goedheid en vergevingsgezindheid ten top. Hun vriendschap is een voorbeeld voor ons allen. Allebei vinden ze het leven op aarde zoveel interessanter en prettiger dan dat in de Hel en de Hemel.

Wat kan er misgaan? Nou, bijvoorbeeld dat hun pluche leventje een zeer drastisch einde gaat beleven. Hun werkgevers zijn namelijk een stuk minder begaan met de mensheid. Het wordt tijd voor de eindstrijd, vinden ze. Sterker nog, beide kampen zien er naar uit.

Om te beginnen stuurt de Hemel Jezus terug naar de aarde. Zoals de profetie voorspelde is dat het moment waarop de wereld ten einde komt en de mensheid verdeeld wordt in hun laatste bestemming. Dat zal dan uiteraard de Hemel of de Hel worden, afhankelijk van hoe gelovig en goed men geleefd heeft.

Wat niet in het plan hoorde was dat Jezus er blijkbaar anders over denkt. Hij ontsnapt en loopt los op aarde. Daar helpt hij mensen en zorgt hij voor pizza. De hemel op aarde, lijkt mij.

Crowley en Aziraphale willen uiteraard voorkomen dat het einde der tijden aanbreekt. Samen gaan ze daarom op pad om Jezus terug te vinden. Vervolgens moeten ze zorgen dat het Hemelse plan gedwarsboomd wordt. Een bijna onmogelijk opgave waarvoor minstens een klein illegaal wondertje of twee nodig is.

Een oordeel vellen over dit derde en laatste seizoen van Good Omens is lastig. Aan de ene kant schiet het verhaal wat te kort. Er zitten plotgaten in en sommige verhaallijnen lijken afgekapt of te dun geschild. Het lijkt op een hamburger die op de foto toch flink wat groter en sappiger leek dan wat uiteindelijk op je bord ligt. Zo’n episch verhaal kun je echt niet lekker uitwerken in een aflevering van anderhalf uur.

Aan de andere kant moet ik toegeven dat elke scene met Crowley en Aziraphale een genot is. De subplots hadden potentie. Ook de andere acteurs zijn goed bezig, met een eervolle vermelding voor Bilal Hasna die een haast perfecte Jezus-vibe brengt. Hij lijkt ook als twee druppels water op de archeologisch verantwoorde beeltenis van hoe Jezus eruit kan hebben gezien.

Dus wel of niet kijken? Wat een vraag! Natuurlijk kijken. Al zal de beleving wat minder bevredigend zijn dan tijdens de eerste twee seizoenen, een 7,5 vond ik het toch wel waard.