Code of Silence - Seizoen 1

Bij Code of Silence heb je regelmatig de neiging te roepen dat Alison niet zo naïef moet zijn. Dat heeft nu om meerdere redenen helemaal geen zin. Natuurlijk zit je voor je televisiescherm te roepen dat het niet zo slim is om dat te doen wat Alison (Rose Ayling-Ellis) doet. Het idee dat iemand dit aan de andere kant van het scherm hoort is natuurlijk net zo naïef en dom. Bovendien zit je te kijken naar een televisieserie met acteurs en is het verhaal allang gespeeld. Dat Alison doof is helpt niet mee in het roepen dat ze vooral iets anders moet doen. Het is een teken dat Code of Silence er uitstekend in slaagt om je als kijker te betrekken bij het verhaal.

Alison is een serveerster in de kantine van een politiebureau. In de avond werkt ze bij een café/restaurant om extra geld te verdienen. Ze woont in bij haar eveneens dove moeder. Haar relatie is net verbroken waardoor Alison weer thuis woont. De financiële situatie is nijpend en wanneer er besloten wordt dat de flats waarin het tweetal woont verkocht worden is de toekomst nog ongewisser. Alison voelt zich (terecht) niet altijd gezien en mede door dat gevoel heeft ze de neiging te overcompenseren. Wanneer ze ontslagen wordt bij het restaurant en de kans krijgt om werkzaamheden op te pakken bij een politieonderzoek grijpt ze die met beide handen aan.

Het is een teken dat Code of Silence er uitstekend in slaagt om je als kijker te betrekken bij het verhaal.

Het politieonderzoek van Ashleigh Francis (Charlotte Ritchie) en James Marsh (Andrew Buchan) loopt vast. Ze onderzoeken een aantal criminelen waarvan ze weten dat ze iets van plan zijn. De politie weet alleen niet wat. Door een gebrek aan mogelijkheden en te weinig liplezers komen ze bij Alison terecht. Een deel van het politieteam reageert nogal sceptisch op de inzet van een niet getrainde burger. Wanneer Alison echter resultaten weet te boeken neemt het enthousiasme toe.

Alison voelt dat ze zich steeds moet bewijzen. Zeker in haar nieuwe rol. Daardoor gaat ze verder dan eigenlijk van haar gevraagd wordt. Ashleigh probeert haar net als James te begrenzen. Eigenwijs en gedreven als Alison is gaat ze ondanks die waarschuwingen steeds verder. De politie komt daardoor in gewetensnood. Alison gaat regelmatig te ver, maar door dat te doen komt ze steeds met belangrijke informatie. De druk om te stoppen weet Alison daarom steeds af te wenden. Sterker nog, ze wordt steeds meer ingezet. Dit leidt niet altijd tot slimme keuzes.



Alison raakt door haar aanpak steeds meer betrokken bij de criminelen. Een van hen weet bij haar de gevoelige snaar te raken. Waar Alison sterk overkomt blijkt ze ook erg kwetsbaar. De gevoelens lijken wederzijds. Er dreigt daardoor steeds meer de kans dat Alison ontdekt wordt als informant van de politie. Ze worstelt door haar gevoelens ook steeds meer met haar rol. Die gevoelens maken dat ze informatie achterhoudt die van belang kan zijn voor het politieonderzoek. Als ze een aanbod krijgt dat ze eigenlijk gezien haar situatie niet af kan slaan wordt het dilemma alleen maar groter.

Code of Silence geeft een mooi inkijkje in een andere wereld. Rose is in het echte leven doof. Dat maakt haar rol als Alison erg geloofwaardig. Je ziet haar worstelen met het leven dat voor de meeste mensen als alledaags kan aanvoelen. Dit maakt Alison juist sterker en extra gedreven. Met die eigenschappen heeft ze zich weten te redden. Haar grote ambitie neemt het regelmatig over. Dat ze naïef is tijdens haar werkzaamheden in het politieonderzoek heeft vooral te maken dat ze, als burger, in een situatie terecht komt waar ze niet op voorbereid is. Haar gevoel om zich extra te bewijzen maakt dat ze regelmatig net iets te ver gaat. Dat zorgt voor risico's. Voor haar, maar ook voor mensen in haar privéleven.

Code of Silence geeft een mooi inkijkje in een andere wereld.

Het tweede seizoen is al aangekondigd. Dat is te begrijpen. Dit eerste seizoen laat door een andere insteek op een andere manier zien hoe een politieonderzoek er uitziet. Verder is het in alles een op en top Britse serie. Acteren wordt tot kunst verheven. Karakters goed uitgewerkt en het plot is slim bedacht. Helaas kent het ook wat gebreken. Het is net iets te voor de hand liggend om compleet te verrassen. Ik moet wel zeggen dat je dit pas beseft op het einde van het seizoen. Voor die tijd ben je namelijk vooral bezig met tegen het televisiescherm te schreeuwen dat Alison vooral niet moet doen wat ze op het punt staat te doen.