Boyfriend on demand - Seizoen 1
Het leukste aan Boyfriend on Demand zit meteen in het basisidee. Seo Mi-rae, gespeeld door Jisoo van BLACKPINK, belandt in een wereld waarin daten bijna op maat gemaakt kan worden, en juist dat maakt de serie vanaf het begin luchtig, speels en makkelijk om in mee te gaan. Vooral het gedeelte waarin ze als het ware haar ideale boyfriend creëert en daar vervolgens mee op date gaat, is echt leuk om naar te kijken. In dat soort scènes zit precies waarom deze serie werkt: het is romantisch, dromerig en het speelt slim met fantasie, verlangen en het verschil tussen een perfecte droom en een echte connectie.
Tegelijkertijd voelde ik ook vrij snel waar de serie nét niet helemaal uitpakt zoals het had gekund. Het verhaal heeft genoeg charme en genoeg leuke ideeën, maar het gaat allemaal gewoon te snel. Juist bij een romance als deze wil je dat gevoelens zich rustig opbouwen, dat blikken meer gaan betekenen en dat de spanning tussen twee personages steeds iets sterker wordt. Hier had ik vaak het gevoel dat de serie al bij een emotioneel belangrijk punt wilde zijn, terwijl de weg ernaartoe nog niet helemaal was afgelegd. Daardoor bleef de romance soms meer iets wat ik moest aannemen dan iets wat ik echt volledig voelde.
Dat was vooral jammer bij de relatie tussen Mi-rae en Park Kyeong-nam, gespeeld door Seo In-guk uit Doom at Your Service. Ik zag absoluut waarom deze twee samen moesten werken en vond hen los van elkaar ook interessant genoeg om te blijven volgen, maar qua karakter miste je net wat meer opbouw in hun band. De chemie was er niet helemaal niet, maar ze kreeg te weinig tijd om echt te groeien. En dat is zonde, want juist omdat de serie zo sterk begint met haar fantasierijke uitgangspunt, hoop je dat de emotionele kern daar uiteindelijk even krachtig in mee kan komen.
Wat de serie alsnog overeind houdt, zijn de acteurs. Jisoo brengt als Mi-rae een zachte, zoekende energie mee die goed past bij een personage dat balanceert tussen vermoeidheid, hoop en romantisch escapisme. En Seo In-guk is gewoon iemand die meteen aanwezigheid heeft zodra hij in beeld is. Het is echt heel leuk om hem hier bezig te zien, juist omdat hij verschillende kanten van zijn rol overtuigend neerzet en met kleine dingen al veel gevoel meegeeft. Dat zorgde er ook voor dat ik ondanks mijn kritiek bleef denken dat hier eigenlijk nog meer in had gezeten. Daarnaast helpt het dat de serie verder ook nog namen als Seo Kang-jun, Lee Soo-hyuk, Yoo In-na, Gong Min-jeung en Ha Young in de cast heeft, waardoor het geheel extra aantrekkelijk blijft om te volgen.
De fantasy werkt meteen, de romance had alleen meer ruimte nodig om echt te groeien.
Uiteindelijk kom ik daardoor uit op een positieve, maar niet volledig overtuigde indruk. Boyfriend on Demand is absoluut niet slecht en ik heb me er ook echt mee vermaakt. Het concept is leuk, de cast is sterk en vooral de scènes rond het samenstellen van dat ideale vriendje geven de serie precies dat verslavende romcom gevoel waar je op hoopt. Maar tegelijk bleef ik na afloop vooral zitten met het idee dat deze serie nog beter had kunnen zijn als ze meer tijd had genomen voor de romanse. Met een betere opbouw had de chemie tussen de leads veel sterker kunnen landen en was dit misschien een serie geworden die echt onder je huid kroop. Nu blijft het een charmante, goed gecaste en vermakelijke serie met gemiste potentie, en daarom voelt een 7 ook precies goed.
Over de auteur, Lajea van der Willik
