Met een creepy opening, scherpe humor en een romance vol chaos en spanning is A Korean Odyssey zo’n serie die je meteen in zijn greep krijgt. De eerste scène van A Korean Odyssey zette me meteen op het verkeerde been. De opening is behoorlijk creepy en daardoor dacht ik heel even dat ik per ongeluk aan een horrorserie was begonnen. Zeker omdat de serie tussen de romantische drama’s stond, was dat even schrikken. Toch sloeg die twijfel ook direct om in nieuwsgierigheid, want juist doordat ik er in het begin niets van begreep, wilde ik blijven kijken. Zodra de eerste schok voorbij was, bleek gelukkig dat de serie veel meer fantasy en spanning bevat dan pure horror. Dat maakte het alleen maar leuker.
Wat A Korean Odyssey zo sterk maakt, is hoe moeiteloos de serie schakelt tussen humor, romantiek en bovennatuurlijke dreiging. De laag fantasy werkt niet als versiering, maar als de motor van het verhaal. Son Oh-gong, gespeeld door Lee Seung-gi (My Girlfriend Is a Gumiho), is zonder twijfel het kloppende hart van de serie. Hij is gevaarlijk, arrogant en chaotisch, maar tegelijk onmogelijk om niet geweldig te vinden. Zijn band met Jin Seon-mi, gespeeld door Oh Yeon-seo (Mad for Each Other), is vanaf het begin intens en vreemd verslavend. De chemie tussen hen is niet zomaar goed, maar echt krankzinnig sterk. Hun scènes dragen die perfecte spanning van een relatie die tegelijk romantisch, grappig en gevaarlijk aanvoelt.
Dat komt vooral door de magische armband, een echt goed gevonden vondst. Juist doordat Son Oh-gong haar door die vloek geen pijn kan doen en tegen zijn wil gevoelens voor haar ontwikkelt, ontstaat er een heerlijk bizarre dynamiek. Hij wil haar eigenlijk opeten, maar zodra zij in gevaar komt, schiet hij in de stress en wordt hij bijna wanhopig. Dat innerlijke gevecht maakt hem zo leuk om naar te kijken. Het voelt alsof hij gevangen zit in een haat-liefdestrijd met zichzelf, en dat levert niet alleen romantische spanning op, maar ook ontzettend veel humor.
Naast de hoofdrollen zijn ook de bijrollen een groot pluspunt. The Devil King, gespeeld door Cha Seung-won (The Tyrant), is geweldig. Juist zijn poging om beter te worden, terwijl hij nog steeds compleet zichzelf blijft, maakt hem ontzettend grappig. Hij brengt een speelse energie in de serie die het verhaal lucht geeft wanneer het donkerder wordt. Ook de zombie Bu-ja, gespeeld door Lee Se-young (The Crowned Clown), voegt echt iets toe. Zij is niet alleen een opvallend personage, maar geeft de serie extra charme en emotie. Daardoor voelt de wereld van A Korean Odyssey rijker dan alleen het liefdesverhaal.
Tussen vloeken, monsters en chaos blijkt het hart soms de gevaarlijkste kracht van allemaal.
Wat deze serie nog specialer maakt, is dat ik hem echt ben blijven koesteren. Het was het mijn favoriete drama, en eerlijk gezegd is dat nu nog steeds zo. Ik kijk hem regelmatig opnieuw en dat zegt eigenlijk alles. Niet veel series weten spanning, komedie en romantiek zo goed in elkaar te vlechten zonder dat één element de rest overschaduwt. A Korean Odyssey doet dat wel. Met een tien als eindcijfer is dit voor mij geen gewone aanrader, maar een absolute favoriet voor iedereen die houdt van fantasyromantiek met humor, gekte en een hoofdrolspeler die onmogelijk te evenaren is.
Over de auteur, Lajea van der Willik
Lajea is 25 jaar en schrijft al sinds haar zeventiende. Wat begon als een uitlaatklep is uitgegroeid tot haar grootste passie én fulltime werk als schrijver. Net als bij series kun je met schrijven helemaal wegdromen en verdwalen in andere werelden, precies dat is wat haar zo aantrekt in verhalen. Ze is gek op actie en anime vol epische momenten, maar kan ook volledig opgaan in fantasierijke series of een heerlijke romcom. Voor Lajea draait alles om verhalen die je even losmaken van de realiteit.
De serie die een 10 vedient en al helemaal koreaanse series moeten nog gemaakt worden..hoe goed je een serie ook vind een 10 bestaat niet kan altijd beter...en dan na te gaan dat de koreaanse series niet van onze tijd zijn lopen qua taal gebruik en manieren achter op ons wil niet zeggen dat dat slechter is in tegendeel...maar een 10 nope never nooit niet
Het verschilt per persoon hoe je kijkt naar of iets een 10 verdient of niet. Iedereen is anders en kijkt op een andere manier naar series. Voor de ene is een 10 een gevoel, voor de andere dat alles technisch klopt. En dat kan naast elkaar bestaan en dat is helemaal prima.
Ik kan de Koreaanse series die ik heb gezien letterlijk op één hand tellen. Dat zijn Parasyte: The Grey, The Silent Sea, Black Knight en Squid Games (deels). Van deze series is The Silent Sea mijn absolute favoriet. Dit was de eerste Koreaanse serie waarin ik vond dat er "normaal" in werd geacteerd. Niet zo overdreven als vaak gebeurd in series uit dit land. Deze serie ken ik niet en het lijkt erop dat dit geen genre is dat ik snel zal kijken. Maar wie weet :-)
